Stanowiska pracy

W serwisie znajdziesz już 2591 stanowisk pracy z opisem zagrożeń i ryzyk zawodowych. Najszybciej trafisz na swoje przez wyszukiwarkę u góry strony, a poniżej jest pełna lista alfabetyczna.

A – B159
C – D134
E – G142
H – I191
J – K278
L – Ł95
M – N293
O333
P306
R – S319
Ś – T254
U – Ż87
Bezpłatny generator karty szkolenia wstępnego BHPWypełnij formularz i pobierz gotowy PDF zgodny ze wzorem z rozporządzenia – od razu, bez rejestracji. Wersje PL, EN i UA.Otwórz generator na cedego.pl →
Potrzebujesz oceny ryzyka dla całej firmy?Opracuje ją specjalista BHP z CEDEGO – zdalnie lub z wizją lokalną, z konsultacją online w Microsoft Teams. Bezpłatna wycena w 1 dzień roboczy.Zamów ocenę dla firmy →
bhp ryzyko zawodowe torakochirurg

Torakochirurg

Torakochirurg – kod 221207 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025), zawód ten ujęto pod nazwą „Lekarz – specjalista chirurgii klatki piersiowej”. Torakochirurg operuje narządy klatki piersiowej – płuca, opłucną, śródpiersie, przełyk i ścianę klatki piersiowej. Wykonuje resekcje miąższu płucnego z powodu nowotworów, operacje wideotorakoskopowe (VATS), dekortykacje ropniaków opłucnej, zaopatruje urazy klatki piersiowej i bierze udział w kwalifikacji onkologicznej chorych.

Torakochirurg – wymagania w stosunku do pracownika

  • prawo wykonywania zawodu lekarza (PWZ);
  • tytuł specjalisty chirurgii klatki piersiowej lub szkolenie specjalizacyjne w tej dziedzinie;
  • biegłość w technice VATS, w tym w operacjach jednoportowych i z użyciem staplerów;
  • umiejętność wykonywania bronchoskopii sztywnej i giętkiej oraz drenażu opłucnej;
  • znajomość zasad onkologii klatki piersiowej i współpracy z zespołem wielodyscyplinarnym;
  • odporność fizyczna pozwalająca na wielogodzinne zabiegi w pozycji stojącej;
  • stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu lekarza.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

  • chirurg klatki piersiowej,
  • chirurg torakalny,
  • specjalista chirurgii klatki piersiowej,
  • lekarz chirurgii klatki piersiowej,
  • rezydent chirurgii klatki piersiowej.

Badania

  • badania lekarskie wstępne, okresowe i kontrolne uwzględniające narażenie biologiczne i dyżury nocne;
  • szczepienie przeciw WZW typu B i kontrola stężenia przeciwciał anty-HBs;
  • badanie w kierunku zakażenia prątkiem gruźlicy (np. test IGRA) przy przyjęciu do pracy i po kontakcie z chorym prątkującym, według procedury zakładowej;
  • badania w kierunku HBV, HCV i HIV po ekspozycji zawodowej na krew;
  • zdjęcie RTG klatki piersiowej lub inne badania na zlecenie lekarza medycyny pracy po narażeniu na gruźlicę.

Szkolenia bhp i inne

  • szkolenie wstępne bhp na bloku operacyjnym i oddziale torakochirurgii;
  • szkolenie okresowe bhp nie rzadziej niż co 5 lat;
  • szkolenie z kontroli zakażeń przenoszonych drogą powietrzną i doboru ochrony układu oddechowego, w tym test dopasowania półmaski;
  • szkolenie z postępowania przy zranieniu ostrym narzędziem;
  • szkolenie z obsługi staplerów, energii ultradźwiękowej i systemów wideotorakoskopowych;
  • szkolenie z ochrony przeciwpożarowej i ewakuacji bloku operacyjnego.

Środowisko pracy

Torakochirurg pracuje na bloku operacyjnym i w oddziale chirurgii klatki piersiowej, a także w pracowni bronchoskopii. Operacje resekcyjne trwają kilka godzin; przy torakotomii chirurg pracuje przy rozwieraczach żeber z dużą siłą, a przy VATS w ustalonej, statycznej pozycji z wzrokiem skierowanym na monitor. Zabiegi u chorych z gruźlicą, ropniakami i ropniami płuc wiążą się z kontaktem z aerozolami i treścią ropną, a przy bronchoskopii sztywnej – z kaszlem pacjenta w bezpośredniej bliskości twarzy operatora. Usunięty materiał operacyjny utrwala się w formalinie przed wysłaniem do badania histopatologicznego. Na stanowisku wykorzystuje się:

  • zestaw do wideotorakoskopii (VATS) z torem wizyjnym 4K lub 3D;
  • staplery endoskopowe i nóż ultradźwiękowy;
  • rozwieracze żeber Finochietto i narzędzia do torakotomii;
  • bronchoskop sztywny i giętki, zestaw do EBUS;
  • diatermię chirurgiczną z ewakuatorem dymu;
  • drenaże opłucnowe i systemy ssące z cyfrowym monitorowaniem przecieku;
  • aparat RTG z ramieniem C przy stabilizacji ściany klatki piersiowej;
  • pojemniki z formaliną do materiału histopatologicznego.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

  • skaleczenie i zakłucie przy szyciu, preparowaniu naczyń płucnych i usuwaniu fragmentów żeber;
  • długotrwała praca w pozycji stojącej, często w skręcie tułowia przy pacjencie ułożonym bokiem;
  • duży wysiłek kończyn górnych przy rozwieraniu żeber i trzymaniu haków;
  • statyczne obciążenie szyi i obręczy barkowej przy patrzeniu na monitor podczas VATS;
  • promieniowanie jonizujące przy kontroli fluoroskopowej i bronchoskopii;
  • oparzenie diatermią lub energią ultradźwiękową;
  • zapłon w polu operacyjnym przy wysokim stężeniu tlenu i otwartych drogach oddechowych;
  • poślizgnięcie na mokrej posadzce i potknięcie o przewody aparatury.

Czynniki chemiczne:

  • dymy chirurgiczne z elektrokoagulacji i aerozole z noża ultradźwiękowego,
  • formaldehyd w roztworach do utrwalania materiału,
  • talk do pleurodezy oraz środki odkażające do jamy opłucnej,
  • środki dezynfekcyjne do rąk i pola operacyjnego.

Czynniki biologiczne:

  • prątki gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis) w tkance płucnej, wydzielinie oskrzelowej i aerozolach;
  • wirusy przenoszone przez krew (HBV, HCV, HIV);
  • bakterie i grzyby z treści ropniaków opłucnej i ropni płuc (Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Aspergillus).

Czynniki psychofizyczne:

  • długotrwała koncentracja przy preparowaniu tętnicy płucnej, gdzie błąd grozi masywnym krwotokiem;
  • obciążenie emocjonalne przy leczeniu chorych na zaawansowanego raka płuca;
  • praca w porze nocnej i dyżury, w tym przyjmowanie urazów klatki piersiowej;
  • presja kolejek onkologicznych i terminów leczenia;
  • zmęczenie po wielogodzinnych operacjach.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku torakochirurga.

Środki ochrony indywidualnej

  • półmaska filtrująca FFP3 z wcześniejszym testem dopasowania – prątki gruźlicy, aerozole z noża ultradźwiękowego, dymy chirurgiczne;
  • rękawice chirurgiczne podwójne z sygnalizacją przebicia – skaleczenie i zakłucie, wirusy przenoszone przez krew;
  • fartuch chirurgiczny nieprzemakalny i przyłbica – bakterie i grzyby z treści ropnej, wirusy przenoszone przez krew, środki odkażające;
  • fartuch ochronny i osłona tarczycy z ekwiwalentem ołowiu, dozymetr indywidualny – promieniowanie jonizujące;
  • obuwie operacyjne antypoślizgowe z wkładką amortyzującą – poślizgnięcie, długotrwała praca w pozycji stojącej;
  • rękawice ochronne odporne chemicznie przy pracy z formaliną – formaldehyd.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

  • ewakuatory dymu przy diatermii i ssaki z filtrami przy nożu ultradźwiękowym – dymy chirurgiczne i aerozole;
  • sala operacyjna z nawiewem laminarnym, pracownia bronchoskopii z wentylacją podciśnieniową – prątki gruźlicy;
  • monitory toru wizyjnego na wysięgnikach ustawione naprzeciw operatora – statyczne obciążenie szyi i barków;
  • samotrzymające rozwieracze i retraktory mocowane do stołu – duży wysiłek kończyn górnych;
  • osłony ołowiane i ograniczenie czasu fluoroskopii – promieniowanie jonizujące;
  • ograniczanie stężenia tlenu w okolicy pola operacyjnego przy użyciu diatermii, kontrola elektrod neutralnych – zapłon, oparzenie;
  • system prefilowanych pojemników z formaliną i dygestorium – formaldehyd;
  • kanały kablowe i porządek przewodów na sali – potknięcie o przewody.

Środki organizacyjne

  • procedura postępowania z chorym z podejrzeniem lub potwierdzoną gruźlicą i badania osób z kontaktu – prątki gruźlicy;
  • procedura poekspozycyjna i szybki dostęp do profilaktyki – wirusy przenoszone przez krew;
  • planowanie zabiegów z przerwami i zmianą operatora przy wielogodzinnych resekcjach – zmęczenie, długotrwała koncentracja, praca w pozycji stojącej;
  • konsylia onkologiczne i wsparcie psychologiczne dla zespołu – obciążenie emocjonalne, presja kolejek;
  • ustalony grafik dyżurów i odpoczynek po dyżurze – praca w porze nocnej;
  • zasady dawkowania talku i odkażania opłucnej według protokołu – talk i środki odkażające;
  • instrukcje stosowania środków dezynfekcyjnych na podstawie kart charakterystyki – środki dezynfekcyjne.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla torakochirurga.

  • czynniki fizyczne – promieniowanie jonizujące, wymuszona pozycja ciała, praca w pozycji stojącej, wysiłek fizyczny kończyn górnych;
  • czynniki chemiczne – formaldehyd, dymy chirurgiczne, talk, środki dezynfekcyjne;
  • czynniki biologiczne – prątki gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV), wirus zapalenia wątroby typu C (HCV), ludzki wirus niedoboru odporności (HIV);
  • inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca w porze nocnej, dyżury medyczne, kontakt z ostrymi narzędziami, obciążenie psychiczne.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

Ostatnia aktualizacja: 29 października 2026

FAQ