Inżynier transportu drogowego

Inżynier transportu drogowego – kod 214917 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Inżynier transportu drogowego planuje i analizuje systemy przewozów oraz organizację ruchu – układa rozkłady i trasy, projektuje organizację ruchu i oznakowanie, prowadzi pomiary i modele ruchu, analizuje wypadkowość oraz nadzoruje eksploatację taboru i przestrzeganie czasu pracy kierowców. Przygotowuje opinie i dokumentację dla zarządców dróg, przedsiębiorstw transportowych i komunikacji miejskiej.

Inżynier transportu drogowego – wymagania w stosunku do pracownika

wykształcenie wyższe techniczne – transport, inżynieria ruchu, logistyka lub budownictwo drogowe,
umiejętność wykonywania pomiarów i modelowania ruchu oraz analiz przepustowości,
znajomość zasad organizacji ruchu, oznakowania i projektowania rozwiązań tymczasowych,
znajomość przepisów o czasie pracy kierowców i wymagań dla przewozów drogowych,
umiejętność analizy danych z tachografów i systemów telematycznych,
prawo jazdy kategorii B i gotowość do pomiarów oraz wizji w terenie.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

inżynier organizacji transportu,
specjalista do spraw inżynierii transportu,
analityk ruchu drogowego,
projektant organizacji ruchu,
specjalista do spraw eksploatacji taboru.

Badania

wstępne badania lekarskie przed rozpoczęciem pracy,
okresowe badania lekarskie z oceną wzroku i słuchu,
badania okulistyczne przy pracy przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie,
badania kierowcy samochodu służbowego – jeżeli pracownik prowadzi pojazd w ramach obowiązków,
kontrolne badania lekarskie po niezdolności do pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż 30 dni.

Szkolenia bhp i inne

szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
szkolenie okresowe bhp dla pracowników inżynieryjno-technicznych – nie rzadziej niż co 5 lat,
instruktaż z zasad bezpiecznej pracy w pasie drogowym i zabezpieczania stanowiska pomiarowego,
szkolenie z organizacji ruchu na czas robót drogowych i stosowania oznakowania tymczasowego,
szkolenia z analizy czasu pracy kierowców i obsługi systemów telematycznych.

Środowisko pracy

Większość czasu inżynier spędza w biurze – przy modelach ruchu, projektach organizacji ruchu i analizach danych z tachografów oraz pętli pomiarowych. Prace terenowe obejmują pomiary natężeń i prędkości, wizje lokalne skrzyżowań, odbiory oznakowania oraz kontrole na placach manewrowych i w bazach transportowych. Pomiary wykonuje się na poboczach, wyspach i w pasie drogowym, przy ruchu pojazdów, w hałasie i spalinach, przy każdej pogodzie i często wczesnym rankiem lub w szczycie wieczornym. W bazach i zajezdniach dochodzi poruszanie się po placach manewrowych, kanałach przeglądowych i halach obsługi taboru. Nadzór nad wdrożeniami organizacji ruchu wymaga obecności także w nocy, gdy wprowadza się zmiany oznakowania. Na stanowisku wykorzystuje się:

urządzenia do pomiaru ruchu – rejestratory, radary, kamery i pętle indukcyjne;
oprogramowanie do modelowania ruchu, projektowania organizacji ruchu i analiz przepustowości;
dane z tachografów, systemów telematycznych i rejestrów przewozów;
kamizelka ostrzegawcza, pachołki i tablice ostrzegawcze do zabezpieczenia pomiarów;
samochód służbowy, dalmierz laserowy i odbiornik GNSS;
dokumentacja projektowa, opinie i protokoły odbiorów oznakowania.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

potrącenie przez pojazdy w czasie pomiarów i wizji w pasie drogowym,
hałas ruchu drogowego na stanowiskach pomiarowych i przy drogach szybkiego ruchu,
praca terenowa w mrozie, upale, wiatrze i opadach,
długotrwała praca przy monitorze ekranowym przy modelowaniu i analizach,
wielogodzinna praca w pozycji siedzącej, obciążenie kręgosłupa i nadgarstków,
wypadek w czasie przejazdów służbowych i jazd obserwacyjnych,
poruszanie się po placach manewrowych i w halach obsługi wśród pojazdów oraz kanałów,
udział we wdrożeniach organizacji ruchu w porze nocnej, przy ograniczonej widoczności.

Czynniki chemiczne:

spaliny silników Diesla i benzynowych na stanowiskach pomiarowych oraz w bazach,
pył drogowy i cząstki ze ścierania opon oraz okładzin hamulcowych.

Czynniki psychofizyczne:

odpowiedzialność za bezpieczeństwo rozwiązań organizacji ruchu i skutki błędów projektowych,
presja terminów opinii, uzgodnień i wdrożeń,
napięcia w kontaktach z mieszkańcami, przewoźnikami i zarządcami dróg,
pomiary w godzinach szczytu, wczesnym rankiem i wdrożenia w nocy,
długotrwała koncentracja przy analizie danych o ruchu i wypadkowości.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku inżyniera transportu drogowego.

Środki ochrony indywidualnej

odzież ostrzegawcza o wysokiej widzialności z elementami odblaskowymi – ruch drogowy, praca nocna, baza transportowa;
hełm ochronny przy odbiorach w strefie robót drogowych – baza transportowa, ruch drogowy;
obuwie ochronne z podnoskiem i podeszwą przeciwpoślizgową – baza transportowa, warunki atmosferyczne;
ochronniki słuchu przy długich pomiarach w pasie drogowym – halas drogowy;
półmaska filtrująca FFP2 przy pomiarach w tunelach i w strefach silnego zapylenia – spaliny, pyl drogowy;
odzież ciepłochronna i przeciwdeszczowa oraz okulary przeciwsłoneczne – warunki atmosferyczne;
okulary korekcyjne do pracy przy monitorze według zalecenia lekarza – monitor.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

oznakowanie i wygrodzenie stanowiska pomiarowego, pachołki i tablice ostrzegawcze – ruch drogowy, praca nocna;
stosowanie automatycznych rejestratorów ruchu zamiast pomiarów ręcznych przy drogach szybkiego ruchu – ruch drogowy, halas drogowy, spaliny;
samochód służbowy z oznakowaniem ostrzegawczym, aktualnymi przeglądami i oświetleniem roboczym – wypadek drogowy, praca nocna;
wyznaczone przejścia i oznakowane strefy pieszych w bazach oraz zajezdniach – baza transportowa;
ergonomiczne stanowisko komputerowe z dwoma monitorami i fotelem z regulacją – monitor, pozycja siedzaca;
oświetlenie stanowiska bez odbić i zasłony przeciwsłoneczne – monitor;
wentylacja hal obsługi taboru i odciągi spalin – spaliny, pyl drogowy.

Środki organizacyjne

zgłaszanie pomiarów zarządcy drogi i prowadzenie ich w zespołach dwuosobowych – ruch drogowy, praca nocna, halas drogowy;
planowanie pomiarów z uwzględnieniem pogody i rezygnacja przy złej widoczności – warunki atmosferyczne, wypadek drogowy;
uzgadnianie wejścia do bazy i zajezdni oraz poruszanie się wyznaczonymi drogami – baza transportowa;
przerwy w pracy przy monitorze i zmiana zadań – monitor, pozycja siedzaca, koncentracja;
procedura opiniowania i weryfikacji projektów organizacji ruchu przez drugą osobę – odpowiedzialnosc;
realne harmonogramy opracowań i rezerwa czasu na uzgodnienia – presja terminow;
zasady prowadzenia spotkań z mieszkańcami i przewoźnikami oraz wsparcie przełożonego – konflikt interesow;
rekompensowanie pomiarów wczesnych i nocnych czasem wolnym – praca po godzinach;
ograniczenie czasu przebywania w strefie spalin i rotacja zadań terenowych – spaliny, pyl drogowy.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla inżyniera transportu drogowego.

czynniki fizyczne – hałas ruchu drogowego, praca w zmiennych warunkach atmosferycznych, praca przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie, wymuszona pozycja siedząca;
czynniki chemiczne – spaliny silników Diesla, pył drogowy i cząstki ze ścierania opon;
czynniki biologiczne – brak;
inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca w pasie drogowym, praca w bazie transportowej i hali obsługi taboru, kierowanie pojazdem służbowym, praca w porze nocnej przy wdrożeniach organizacji ruchu.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

ryzyko zawodowe on-line

Stanowiska pracy