Mechanik samochodów ciężarowych – kod 723104 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Mechanik samochodów ciężarowych obsługuje i naprawia ciągniki siodłowe, samochody ciężarowe, podwozia z zabudowami oraz naczepy i przyczepy. Wymienia i regeneruje podzespoły silników, skrzyń biegów i mostów napędowych, naprawia pneumatyczne układy hamulcowe, zawieszenia, siodła i osprzęt hydrauliczny, a w serwisie mobilnym usuwa awarie na drodze i na parkingach.
Mechanik samochodów ciężarowych – wymagania w stosunku do pracownika
- wykształcenie zasadnicze zawodowe lub średnie w zawodzie mechanik pojazdów samochodowych, technik pojazdów samochodowych lub pokrewnym,
- znajomość budowy pojazdów ciężarowych, pneumatycznych układów hamulcowych z systemami EBS i ABS oraz układów oczyszczania spalin SCR,
- umiejętność diagnostyki komputerowej i obsługi testerów producentów,
- prawo jazdy kategorii C lub C+E – pożądane do jazd próbnych i przestawiania pojazdów (bez uprawnień jazdy wykonuje kierowca),
- zaświadczenie kwalifikacyjne UDT konserwatora żurawi przenośnych lub podestów – jeśli mechanik konserwuje żurawie HDS albo windy załadowcze objęte dozorem technicznym,
- umiejętność spawania i prac ślusarskich – mile widziana przy naprawach ram i naczep,
- gotowość do pracy w serwisie mobilnym i dyżurach.
Inne nazwy stanowiska
Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:
- mechanik pojazdów ciężarowych,
- mechanik ciągników siodłowych,
- mechanik TIR,
- mechanik naczep i przyczep,
- mechanik mobilnego serwisu ciężarówek.
Badania
- wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie z zakresu medycyny pracy,
- badania słuchu (audiometria) – hałas kluczy pneumatycznych i silników,
- badania do kierowania pojazdami (w tym badania psychotechniczne) – jeśli mechanik wykonuje jazdy próbne lub prowadzi samochód serwisowy,
- badania do pracy na wysokości powyżej 3 m – przy pracach na zabudowach i dachach kabin, jeżeli występują,
- badania do pracy w porze nocnej i w dyżurach.
Szkolenia bhp i inne
- szkolenie wstępne bhp: instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
- szkolenie okresowe bhp nie rzadziej niż co 3 lata,
- instruktaż obsługi podnośników kolumnowych, kanałów, podnośników kanałowych i dźwigników,
- szkolenie z montażu i demontażu kół pojazdów ciężarowych oraz pompowania opon w klatce zabezpieczającej,
- szkolenie z bezpiecznej pracy przy siłownikach sprężynowych hamulców i układach pneumatycznych,
- szkolenie z zasad pracy na drodze przy awarii pojazdu (oznakowanie, odzież ostrzegawcza),
- szkolenie z udzielania pierwszej pomocy.
Środowisko pracy
Mechanik samochodów ciężarowych pracuje w hali serwisowej przy kanałach naprawczych i podnośnikach przystosowanych do pojazdów o masie kilkudziesięciu ton, a także na placu serwisu i na drodze w ramach serwisu mobilnego. Naprawiane podzespoły są bardzo ciężkie: koła z oponą ważą ponad 100 kg, a mosty i skrzynie biegów kilkaset kilogramów. Pracuje przy układach pneumatycznych o ciśnieniu ponad 10 bar, siłownikach sprężynowych z dużą energią zmagazynowaną oraz odchylanych kabinach. Praca na zewnątrz odbywa się w każdej pogodzie, często nocą i przy ruchu innych pojazdów. Na stanowisku wykorzystuje się:
- kanały naprawcze, podnośniki kolumnowe i kanałowe;
- dźwigniki, podstawki pod osie i kliny pod koła;
- wózki do kół, skrzyń biegów i mostów;
- klucze pneumatyczne udarowe i mnożniki momentu;
- testery diagnostyczne i oprogramowanie producentów;
- urządzenia do napełniania i badania szczelności układów pneumatycznych;
- klatka do pompowania opon i montażownica do kół ciężarowych;
- spawarka, szlifierka kątowa i palnik do podgrzewania elementów;
- samochód serwisowy z wyposażeniem do napraw drogowych.
Identyfikacja zagrożeń
Czynniki fizyczne:
- przygniecenie przez pojazd, kabinę lub naczepę przy niewłaściwym podparciu,
- uderzenie przez rozprężający się siłownik sprężynowy hamulca lub element zawieszenia,
- rozerwanie opony lub obręczy przy pompowaniu koła,
- potrącenie przez pojazdy na placu serwisu i na drodze przy naprawach mobilnych,
- upadek do kanału naprawczego i z wysokości z zabudowy lub naczepy,
- przygniecenie i zgniecenie przez ciężkie podzespoły: koła, mosty, skrzynie biegów,
- hałas kluczy pneumatycznych i pracujących silników,
- oparzenie gorącymi elementami układu wydechowego, katalizatora SCR i płynem chłodzącym,
- mikroklimat zimny i gorący przy pracach na zewnątrz.
Czynniki chemiczne:
- spaliny silników wysokoprężnych (tlenki azotu, tlenek węgla, cząstki stałe),
- oleje silnikowe, przekładniowe i hydrauliczne, w tym zużyte oleje,
- płyny chłodnicze, hamulcowe i roztwór mocznika do układów SCR,
- odtłuszczacze, zmywacze i preparaty w aerozolu,
- dymy spawalnicze przy naprawach ram i naczep.
Czynniki psychofizyczne:
- presja czasu – przestój pojazdu i kierowcy czekających na naprawę,
- praca w pojedynkę w serwisie mobilnym, w nocy i na drodze,
- wymuszona pozycja pod pojazdem i w kanale,
- ręczne przenoszenie ciężkich części,
- dyżury i praca zmianowa.
Środki ochronne
Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku mechanika samochodów ciężarowych.
Środki ochrony indywidualnej
- obuwie ochronne z podnoskiem i podeszwą olejoodporną – przygniecenie podzespołami, upadek do kanału;
- odzież ostrzegawcza o wysokiej widzialności – potrącenie na placu i na drodze;
- okulary ochronne i osłona twarzy – rozerwanie opony, uderzenie siłownikiem, oleje pod ciśnieniem;
- rękawice nitrylowe – oleje, płyny eksploatacyjne, roztwór mocznika, odtłuszczacze;
- ochronniki słuchu – hałas kluczy pneumatycznych;
- przyłbica spawalnicza, rękawice i odzież spawalnicza – dymy spawalnicze, oparzenie;
- odzież ochronna przed zimnem i deszczem – mikroklimat zimny przy naprawach na zewnątrz;
- czapka z wkładką przeciwuderzeniową – uderzenie o podwozie w kanale.
Środki ochrony zbiorowej i techniczne
- podstawki pod osie, kliny pod koła i podpory naczep oraz kabin – przygniecenie przez pojazd lub kabinę;
- klatka do pompowania opon i pompowanie z zaworem zdalnym – rozerwanie opony;
- przyrządy do bezpiecznego zwalniania siłowników sprężynowych – uderzenie siłownikiem;
- osłony kanałów i oznakowanie krawędzi – upadek do kanału;
- odciągi spalin i wentylacja hali – spaliny;
- wózki do kół, mostów i skrzyń biegów – przygniecenie podzespołami, dźwiganie;
- odciąg dymów spawalniczych – dymy spawalnicze;
- oświetlenie i trójkąty, pachołki oraz światła ostrzegawcze w samochodzie serwisowym – potrącenie na drodze.
Środki organizacyjne
- zakaz pracy pod pojazdem podpartym tylko na podnośniku lub dźwigniku hydraulicznym – przygniecenie przez pojazd;
- procedura spuszczania ciśnienia z układu pneumatycznego przed demontażem – uderzenie siłownikiem, oleje pod ciśnieniem;
- organizacja ruchu na placu serwisu i asysta przy manewrach – potrącenie;
- system kontaktu i potwierdzania obecności przy pracy w pojedynkę – praca w pojedynkę, praca nocna;
- realne terminy napraw ustalane z klientem – presja czasu;
- grafik dyżurów z odpoczynkiem – praca zmianowa, dyżury;
- rotacja prac w kanale, przerwy i praca w parach przy ciężkich podzespołach – wymuszona pozycja, dźwiganie;
- stygnięcie silnika i układu wydechowego przed naprawą – oparzenie;
- przerwy na ogrzanie i napoje przy pracach na zewnątrz – mikroklimat zimny i gorący.
Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie
Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla mechanika samochodów ciężarowych.
- czynniki fizyczne – hałas, drgania mechaniczne o działaniu miejscowym (klucze pneumatyczne), mikroklimat zimny przy pracach na zewnątrz;
- czynniki chemiczne – spaliny silników Diesla, tlenek węgla, tlenki azotu, oleje mineralne, glikol etylenowy, rozpuszczalniki organiczne, dymy spawalnicze;
- czynniki biologiczne – brak;
- inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca w kanale naprawczym, praca przy ruchu drogowym, kierowanie pojazdem (jazdy próbne i serwis mobilny, jeżeli dotyczy), praca na wysokości powyżej 3 m (jeżeli dotyczy), praca w porze nocnej, ręczne przenoszenie ciężarów.
Podobne stanowiska
- mechanik samochodowy,
- kierowca samochodu ciężarowego,
- elektromechanik pojazdów samochodowych,
- wulkanizator,
- blacharz samochodowy.
Podstawa prawna
Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).