Stanowiska pracy

W serwisie znajdziesz już 801 stanowisk pracy z opisem zagrożeń i ryzyk zawodowych. Najszybciej trafisz na swoje przez wyszukiwarkę u góry strony, a poniżej jest pełna lista alfabetyczna.

A – B56
C – F79
G – J62
K82
L – M103
N – O125
P135
R – S88
Ś – Z71
Bezpłatny generator karty szkolenia wstępnego BHPWypełnij formularz i pobierz gotowy PDF zgodny ze wzorem z rozporządzenia – od razu, bez rejestracji. Wersje PL, EN i UA.Otwórz generator na cedego.pl →
Potrzebujesz oceny ryzyka dla całej firmy?Opracuje ją specjalista BHP z CEDEGO – zdalnie lub z wizją lokalną, z konsultacją online w Microsoft Teams. Bezpłatna wycena w 1 dzień roboczy.Zamów ocenę dla firmy →
bhp ryzyko zawodowe onkolog

Onkolog

Onkolog – kod 221249 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025), zawód ten ujęto pod nazwą „Lekarz – specjalista onkologii klinicznej”. Onkolog kliniczny prowadzi diagnostykę i leczenie systemowe chorych na nowotwory złośliwe: kwalifikuje do chemioterapii, immunoterapii, hormonoterapii i leczenia celowanego, ustala schematy dawkowania i ocenia ich tolerancję. Pracuje na oddziale onkologii klinicznej, w poradni i na oddziale dziennej chemioterapii, gdzie nadzoruje podawanie leków cytotoksycznych i reaguje na powikłania, takie jak neutropenia z gorączką, wynaczynienie cytostatyku czy reakcje nadwrażliwości.

Onkolog – wymagania w stosunku do pracownika

  • prawo wykonywania zawodu lekarza i tytuł specjalisty w dziedzinie onkologii klinicznej albo odbywanie specjalizacji w tej dziedzinie,
  • znajomość zasad bezpiecznego postępowania z lekami cytostatycznymi i innymi niebezpiecznymi produktami leczniczymi,
  • umiejętność prowadzenia leczenia w ramach programów lekowych NFZ i dokumentowania działań niepożądanych,
  • umiejętność przekazywania niepomyślnych informacji pacjentowi i rodzinie oraz pracy w zespole wielodyscyplinarnym,
  • gotowość do udziału w konsyliach onkologicznych i dyżurach medycznych,
  • brak przeciwwskazań zdrowotnych do kontaktu z lekami o działaniu mutagennym i teratogennym – ocenia lekarz medycyny pracy.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

  • lekarz onkolog,
  • lekarz specjalista onkologii klinicznej,
  • onkolog kliniczny,
  • lekarz oddziału chemioterapii dziennej,
  • lekarz poradni onkologicznej.

Badania

  • wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie medycyny pracy z uwzględnieniem narażenia na leki cytostatyczne;
  • morfologia krwi z rozmazem i ocena czynności wątroby – według wskazań lekarza medycyny pracy przy kontakcie z cytostatykami;
  • badanie okulistyczne – przy pracy z monitorem ekranowym powyżej 4 godzin dziennie;
  • oznaczenie przeciwciał anty-HBs po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szkolenia bhp i inne

  • szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i stanowiskowy;
  • szkolenie okresowe bhp dla pracowników ochrony zdrowia – nie rzadziej niż co 5 lat;
  • instruktaż z procedury postępowania z lekami cytostatycznymi, w tym usuwania rozlanego cytostatyku z użyciem zestawu do skażeń;
  • szkolenie z postępowania po ekspozycji zawodowej na krew i materiał potencjalnie zakaźny;
  • szkolenie z resuscytacji krążeniowo-oddechowej i leczenia wstrząsu anafilaktycznego;
  • kształcenie ustawiczne lekarzy w zakresie nowych terapii przeciwnowotworowych.

Środowisko pracy

Onkolog pracuje w szpitalu onkologicznym lub centrum onkologii, na sali chorych, w gabinecie poradni i na sali podań chemioterapii jednodniowej. Leki cytotoksyczne przygotowuje centralna pracownia leków cytostatycznych, jednak lekarz styka się z wydalinami chorych w ciągu 48–72 godzin po podaniu, z pompami infuzyjnymi i z sytuacjami rozlania leku lub wynaczynienia. Znaczną część dnia zajmuje dokumentacja w systemie szpitalnym, zlecanie badań obrazowych i laboratoryjnych oraz rozmowy z chorymi o rokowaniu. Kontakt z pacjentami z obniżoną odpornością wymaga rygoru higienicznego, a dyżury nocne i świąteczne wydłużają czas pracy. Na stanowisku wykorzystuje się:

  • pompy infuzyjne objętościowe i strzykawkowe oraz porty naczyniowe;
  • zestawy do usuwania skażeń cytostatykami i pojemniki na odpady cytotoksyczne;
  • kardiomonitor, pulsoksymetr i zestaw przeciwwstrząsowy;
  • system informatyczny szpitala, kartę DiLO i elektroniczną dokumentację programów lekowych;
  • stetoskop, aparat do pomiaru ciśnienia i podstawowe narzędzia badania przedmiotowego;
  • rękawice nitrylowe przebadane na przenikanie cytostatyków i fartuchy ochronne jednorazowe.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

  • zakłucie igłą lub skaleczenie przy punkcjach jamy otrzewnej i opłucnej,
  • poślizgnięcie się na mokrej posadzce sali chorych i korytarza,
  • przeciążenie układu mięśniowo-szkieletowego przy badaniu i przemieszczaniu osłabionych pacjentów,
  • porażenie prądem przy uszkodzonej aparaturze medycznej,
  • długotrwała praca przy monitorze ekranowym,
  • promieniowanie jonizujące przy kontakcie z pacjentami po leczeniu radioizotopowym.

Czynniki chemiczne:

  • leki cytostatyczne o działaniu rakotwórczym, mutagennym i szkodliwym na rozrodczość, np. cyklofosfamid, cisplatyna, doksorubicyna;
  • przeciwciała monoklonalne i leki celowane przy kontakcie ze skórą;
  • środki dezynfekcyjne zawierające alkohole, aldehydy i związki chloru;
  • lateks z rękawic medycznych.

Czynniki biologiczne:

  • wirusy przenoszone przez krew: HBV, HCV, HIV;
  • zakażenia szerzące się drogą kropelkową od pacjentów z immunosupresją, np. grypa, SARS-CoV-2;
  • bakterie wielooporne, np. Klebsiella pneumoniae KPC, Clostridioides difficile;
  • grzyby z rodzaju Candida i Aspergillus.

Czynniki psychofizyczne:

  • obciążenie emocjonalne związane z towarzyszeniem chorym w progresji choroby i umieraniu,
  • presja podejmowania decyzji terapeutycznych o wysokiej stawce,
  • duża liczba pacjentów w poradni i ograniczony czas na wizytę,
  • praca w porze nocnej i w systemie dyżurów,
  • ryzyko wypalenia zawodowego,
  • konflikty z rodzinami pacjentów oczekującymi nierealnych efektów leczenia.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku onkologa.

Środki ochrony indywidualnej

  • dwie pary rękawic nitrylowych przebadanych na przenikanie cytostatyków i fartuch z długim rękawem – leki cytostatyczne, przeciwciała monoklonalne;
  • maska FFP3 i gogle z zestawu do skażeń – rozlanie cytostatyku, aerozol leku;
  • rękawice bezlateksowe – lateks, środki dezynfekcyjne;
  • maska chirurgiczna lub FFP2 i ochrona oczu – zakażenia szerzące się drogą kropelkową, grzyby;
  • fartuch jednorazowy i rękawice przy pacjencie w izolacji – bakterie wielooporne;
  • obuwie robocze na podeszwie antypoślizgowej – poślizgnięcie się.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

  • przygotowywanie cytostatyków wyłącznie w centralnej pracowni w komorze z laminarnym przepływem powietrza – leki cytostatyczne;
  • systemy zamknięte do podawania leków i drenów infuzyjnych – leki cytostatyczne, przeciwciała monoklonalne;
  • zestawy do usuwania skażeń i oznakowane pojemniki na odpady cytotoksyczne – rozlanie cytostatyku;
  • igły z zabezpieczeniem i pojemniki na ostre odpady – zakłucie igłą, wirusy przenoszone przez krew;
  • izolatki z wentylacją i śluzą dla chorych w neutropenii – zakażenia kropelkowe, grzyby, bakterie wielooporne;
  • przeglądy techniczne pomp i aparatury – porażenie prądem;
  • regulowane łóżka, podnośniki i ślizgi do przemieszczania chorych – przeciążenie układu mięśniowo-szkieletowego;
  • ergonomiczne stanowisko komputerowe z monitorem o regulowanej wysokości – praca przy monitorze ekranowym.

Środki organizacyjne

  • szczepienie przeciw WZW typu B oraz coroczne szczepienie przeciw grypie – wirusy przenoszone przez krew, zakażenia kropelkowe;
  • procedura postępowania z wydalinami pacjenta przez 48–72 godziny po chemioterapii – leki cytostatyczne;
  • wykluczenie kontaktu z cytostatykami kobiet w ciąży i karmiących piersią – leki cytostatyczne;
  • procedura postępowania z pacjentem po terapii radioizotopowej uzgodniona z inspektorem ochrony radiologicznej – promieniowanie jonizujące;
  • harmonogram dyżurów z zachowaniem odpoczynku dobowego – praca w porze nocnej, wypalenie zawodowe;
  • superwizja, grupy Balinta i dostęp do wsparcia psychologicznego – obciążenie emocjonalne, presja decyzyjna;
  • limit wizyt w poradni i asystent medyczny do dokumentacji – duża liczba pacjentów, praca przy monitorze ekranowym;
  • szkolenia z komunikacji z rodziną i obecność psychoonkologa przy trudnych rozmowach – konflikty z rodzinami;
  • utrzymywanie suchych posadzek i oznakowanie miejsc mytych – poślizgnięcie się.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla onkologa.

  • czynniki fizyczne – promieniowanie jonizujące okazjonalnie (pacjenci po leczeniu radioizotopowym);
  • czynniki chemiczne – leki cytostatyczne (substancje rakotwórcze, mutagenne i działające szkodliwie na rozrodczość), środki dezynfekcyjne, lateks;
  • czynniki biologiczne – materiał biologiczny zakaźny – HBV, HCV, HIV, drobnoustroje wielooporne, grzyby;
  • inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca w porze nocnej i dyżury medyczne, praca przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie, obciążenie psychiczne.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

Ostatnia aktualizacja: 13 października 2026

FAQ