Stanowiska pracy

W serwisie znajdziesz już 855 stanowisk pracy z opisem zagrożeń i ryzyk zawodowych. Najszybciej trafisz na swoje przez wyszukiwarkę u góry strony, a poniżej jest pełna lista alfabetyczna.

A – B57
C – F88
G – J66
K83
L – M110
N – O141
P142
R – S95
Ś – Z73
Bezpłatny generator karty szkolenia wstępnego BHPWypełnij formularz i pobierz gotowy PDF zgodny ze wzorem z rozporządzenia – od razu, bez rejestracji. Wersje PL, EN i UA.Otwórz generator na cedego.pl →
Potrzebujesz oceny ryzyka dla całej firmy?Opracuje ją specjalista BHP z CEDEGO – zdalnie lub z wizją lokalną, z konsultacją online w Microsoft Teams. Bezpłatna wycena w 1 dzień roboczy.Zamów ocenę dla firmy →
bhp ryzyko zawodowe emalier

Emalier

Emalier – kod 812202 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025), zawód ten ujęto pod nazwą „Operator urządzeń do emaliowania”. Emalier pokrywa wyroby stalowe i żeliwne – wanny, naczynia kuchenne, elementy kuchenek, zbiorniki podgrzewaczy wody, tablice i elementy architektoniczne – szklistą powłoką emaliowaną. Przygotowuje powierzchnię przez odtłuszczanie, trawienie lub śrutowanie, sporządza i kontroluje gęstość szlamu emalierskiego, nanosi emalię zanurzeniowo, natryskowo, przez polewanie lub elektrostatycznie w postaci proszku, a następnie suszy i wypala powłokę w piecu w temperaturze około 800°C oraz kontroluje jej jakość.

Emalier – wymagania w stosunku do pracownika

  • wykształcenie zasadnicze zawodowe lub średnie, preferowane w zawodach związanych z obróbką metali, ceramiką lub chemią,
  • znajomość rodzajów emalii podkładowych i pokrywowych oraz metod ich nanoszenia,
  • umiejętność przygotowania szlamu emalierskiego, pomiaru gęstości i grubości powłoki,
  • umiejętność obsługi kabin natryskowych, pistoletów elektrostatycznych, przenośnika i pieca do wypalania,
  • zaświadczenie kwalifikacyjne UDT do obsługi wózka jezdniowego lub suwnicy – jeżeli emalier transportuje wyroby,
  • precyzja, dobry wzrok i umiejętność rozpoznawania wad powłoki,
  • gotowość do pracy zmianowej.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

  • emaliernik,
  • operator linii emalierskiej,
  • pracownik emaliernii,
  • operator pieca emalierskiego,
  • emalier wyrobów stalowych.

Badania

  • wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie z zakresu medycyny pracy,
  • spirometria i RTG klatki piersiowej przy narażeniu na pył fryt emalierskich zawierający krzemionkę – według wskazań lekarza,
  • badania dermatologiczne i alergologiczne przy kontakcie ze związkami niklu i kobaltu oraz środkami do trawienia,
  • badanie słuchu przy pracy w hałasie śrutownicy i młynów kulowych.

Szkolenia bhp i inne

  • szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
  • szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 3 lata,
  • instruktaż obsługi kabin natryskowych, urządzeń elektrostatycznych i pieca do wypalania emalii,
  • szkolenie z postępowania z substancjami rakotwórczymi i uczulającymi stosowanymi w emaliach oraz z kwasami i ługami do przygotowania powierzchni,
  • szkolenie z ochrony przeciwpożarowej i zasad ochrony przed elektrycznością statyczną,
  • szkolenie z pierwszej pomocy przy oparzeniach termicznych i chemicznych.

Środowisko pracy

Emalier pracuje w hali emaliernii, w której wydzielono strefę przygotowania powierzchni z wannami odtłuszczającymi i trawiącymi lub śrutownicą, strefę przygotowania szlamu z młynami kulowymi, kabiny nanoszenia emalii z wentylacją wyciągową oraz strefę suszarek i pieca tunelowego lub komorowego. W pobliżu pieca panuje wysoka temperatura, a w kabinach i przy młynach występuje pył i aerozol fryt emalierskich. Wyroby przemieszczają się na przenośniku podwieszanym, a część czynności, takich jak zawieszanie, zanurzanie i retusz, wykonywana jest ręcznie. Praca odbywa się zwykle w systemie zmianowym. Na stanowisku wykorzystuje się:

  • wanny do odtłuszczania alkalicznego, trawienia i płukania lub śrutownica;
  • młyny kulowe i mieszalniki do przygotowania szlamu emalierskiego;
  • kabiny natryskowe z wentylacją wyciągową i pistolety natryskowe, w tym elektrostatyczne;
  • wanny do emaliowania zanurzeniowego i urządzenia do polewania;
  • suszarki i piec tunelowy lub komorowy do wypalania emalii;
  • przenośnik podwieszany, zawieszki i haki;
  • przyrządy do pomiaru gęstości szlamu i grubości powłoki oraz lampy kontrolne;
  • frity emalierskie, pigmenty, glinka i elektrolity.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

  • oparzenia przy kontakcie z gorącymi wyrobami i elementami pieca do wypalania,
  • promieniowanie cieplne i gorący mikroklimat w strefie pieca,
  • hałas śrutownicy, młynów kulowych i wentylatorów kabin,
  • skaleczenia ostrymi krawędziami wyrobów stalowych i odpryskami wypalonej emalii,
  • uderzenie przez wyroby przemieszczane przenośnikiem podwieszanym,
  • porażenie prądem i wyładowania elektrostatyczne przy natrysku elektrostatycznym,
  • poślizgnięcie na mokrej posadzce przy wannach i kabinach.

Czynniki chemiczne:

  • pył i aerozol fryt emalierskich zawierający krzemionkę, boraks i fluorki,
  • tlenki niklu i kobaltu w emaliach podkładowych – działanie uczulające i rakotwórcze,
  • pigmenty zawierające związki metali ciężkich, w tym antymonu i chromu,
  • kwasy i roztwory alkaliczne do odtłuszczania i trawienia – oparzenia chemiczne,
  • gazy z pieca do wypalania, w tym fluorowodór i tlenek węgla przy piecach gazowych.

Czynniki psychofizyczne:

  • praca zmianowa,
  • praca precyzyjna wymagająca ciągłej kontroli wzrokowej jakości powłoki,
  • praca w pozycji stojącej i powtarzalne ruchy rąk przy zawieszaniu i natrysku,
  • ręczne przenoszenie wyrobów i worków z fritą,
  • tempo pracy wyznaczone przez przenośnik.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku emaliera.

Środki ochrony indywidualnej

  • półmaska z filtrem P3 lub sprzęt z wymuszonym przepływem powietrza w kabinie natryskowej – pył i aerozol fryt, tlenki niklu i kobaltu, pigmenty;
  • rękawice nitrylowe i odzież ochronna z długim rękawem – nikiel i kobalt, pigmenty, kwasy i roztwory alkaliczne;
  • gogle lub osłona twarzy i fartuch chemoodporny przy wannach – kwasy i roztwory alkaliczne;
  • rękawice termoodporne i odzież chroniąca przed gorącem przy piecu – oparzenia, promieniowanie cieplne;
  • rękawice odporne na przecięcie – skaleczenia krawędziami wyrobów;
  • ochronniki słuchu – hałas;
  • obuwie przewodzące lub antyelektrostatyczne z podeszwą antypoślizgową – wyładowania elektrostatyczne, poślizgnięcie;
  • kask lub czapka ochronna w strefie przenośnika podwieszanego – uderzenie przez wyroby.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

  • kabiny natryskowe z wentylacją wyciągową i filtrami oraz odzysk proszku – pył i aerozol fryt, nikiel, kobalt, pigmenty;
  • hermetyzacja młynów i odciągi przy przygotowaniu szlamu – pył fryt, hałas;
  • odciągi nad wannami i piecem z neutralizacją gazów – kwasy, fluorowodór, tlenek węgla;
  • izolacja termiczna i ekrany pieca – oparzenia, promieniowanie cieplne, gorący mikroklimat;
  • uziemienie wyrobów i urządzeń oraz zabezpieczenia generatora wysokiego napięcia – wyładowania elektrostatyczne, porażenie prądem;
  • osłony i wygrodzenie toru przenośnika podwieszanego – uderzenie przez wyroby;
  • kratki ociekowe i odpływy przy wannach – poślizgnięcie;
  • obudowa dźwiękochłonna śrutownicy – hałas.

Środki organizacyjne

  • karty charakterystyki fryt i pigmentów oraz rejestr prac z substancjami rakotwórczymi – nikiel, kobalt, krzemionka;
  • zakaz jedzenia i picia w strefie emaliowania, higiena rąk i oddzielne szafki na odzież roboczą – nikiel, kobalt, pigmenty;
  • instrukcja przygotowania kąpieli i dolewania kwasów oraz płuczki do oczu – oparzenia chemiczne;
  • odbieranie wyrobów z pieca po ostygnięciu i wyznaczone miejsca odkładania – oparzenia;
  • przerwy w pracy i rotacja między nanoszeniem, zawieszaniem i kontrolą – praca precyzyjna, powtarzalne ruchy, pozycja stojąca;
  • dostosowanie prędkości przenośnika do możliwości pracowników – tempo pracy;
  • pomoce do transportu i ograniczenie masy przenoszonych ładunków – ręczne przenoszenie;
  • organizacja pracy zmianowej i badania środowiska pracy – praca zmianowa, hałas, pyły;
  • ostrożne obchodzenie się z wyrobami i usuwanie odprysków emalii – skaleczenia.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla emaliera.

  • czynniki fizyczne – hałas, mikroklimat gorący (strefa pieca), promieniowanie podczerwone;
  • czynniki chemiczne – pył zawierający krzemionkę krystaliczną, związki niklu, związki kobaltu, fluorki, związki boru, pigmenty zawierające związki chromu i antymonu, kwasy nieorganiczne, wodorotlenki;
  • czynniki biologiczne – brak;
  • inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca przy gorących wyrobach i piecu, praca przy natrysku elektrostatycznym, praca zmianowa, praca stojąca z powtarzalnymi ruchami, ręczne przenoszenie ciężarów.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

Ostatnia aktualizacja: 14 października 2026

FAQ