Technik weterynarii

Technik weterynarii – kod 324002 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Technik weterynarii asystuje lekarzowi weterynarii przy zabiegach, przygotowuje zwierzęta do badań, wykonuje czynności pielęgnacyjne oraz obsługuje sprzęt diagnostyczny i laboratoryjny.

Technik weterynarii – wymagania w stosunku do pracownika

kwalifikacje (dyplom technika weterynarii uzyskany po ukończeniu szkoły policealnej lub technikum),
umiejętność poskramiania i przytrzymywania zwierząt różnych gatunków,
umiejętność pobierania materiału do badań laboratoryjnych,
znajomość zasad postępowania z lekami weterynaryjnymi i odpadami medycznymi,
znajomość zasad aseptyki i przygotowania pola operacyjnego.

Inne nazwy stanowiska

Ocena ryzyka zawodowego opisana na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

technik weterynaryjny,
asystent lekarza weterynarii,
pielęgniarz weterynaryjny,
pracownik lecznicy weterynaryjnej,
technik w gabinecie weterynaryjnym.

Badania

badania lekarskie wstępne, okresowe i kontrolne,
badania w kierunku narażenia na szkodliwe czynniki biologiczne i choroby odzwierzęce,
badania w kierunku narażenia na gazy anestetyczne,
badania dla osób narażonych na promieniowanie jonizujące przy pracy z aparatem RTG,
badanie dermatologiczne przy kontakcie ze środkami dezynfekcyjnymi i sierścią zwierząt,
ocena układu ruchu i kręgosłupa przy podnoszeniu zwierząt,
szczepienia ochronne przeciwko tężcowi i wściekliźnie.

Szkolenia bhp i inne

instruktaż ogólny bhp,
instruktaż stanowiskowy,
okresowe szkolenie bhp nie rzadziej niż co 3 lata,
szkolenie z zagrożeń biologicznych i chorób odzwierzęcych,
szkolenie z zapobiegania zakłuciom i ekspozycji zawodowej,
instruktaż z technik bezpiecznego poskramiania zwierząt,
szkolenie z ochrony radiologicznej przy pracy z aparatem rentgenowskim,
szkolenie z postępowania z gazami anestetycznymi i lekami cytotoksycznymi.

Środowisko pracy

Technik weterynarii pracuje w gabinecie i lecznicy weterynaryjnej – w pomieszczeniach zabiegowych, sali operacyjnej, laboratorium i pomieszczeniach dla zwierząt hospitalizowanych, a w praktyce terenowej także w gospodarstwach rolnych. Kontaktuje się bezpośrednio ze zwierzętami znajdującymi się w stresie, chorymi lub agresywnymi, przytrzymując je podczas badania i zabiegów. Praca obejmuje dyżury, także nocne i w dni wolne. Na stanowisku wykorzystuje się:

kagańce, pętle, chwytaki i klatki do poskramiania;
stół zabiegowy z regulacją wysokości;
aparat rentgenowski i sprzęt diagnostyczny;
system anestezji wziewnej z odprowadzaniem gazów;
pojemniki na odpady ostre i medyczne.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

pogryzienie, podrapanie i kopnięcie przez zwierzę,
przygniecenie przez zwierzę gospodarskie w praktyce terenowej,
promieniowanie jonizujące przy wykonywaniu zdjęć rentgenowskich,
poślizgnięcie na mokrej posadzce gabinetu,
skaleczenie ostrym narzędziem medycznym.

Czynniki chemiczne:

narażenie na gazy anestetyczne w sali zabiegowej,
narażenie na leki weterynaryjne, w tym cytostatyki i hormony,
kontaktowe zapalenie skóry po środkach dezynfekcyjnych.

Czynniki biologiczne:

choroby odzwierzęce – wścieklizna, borelioza, leptospiroza, toksoplazmoza, grzybice,
kontakt ze szkodliwymi czynnikami biologicznymi i materiałem zakaźnym,
zakłucie igłą przy pobieraniu materiału i podawaniu leków,
uczulenia na sierść, naskórek i wydzieliny zwierząt.

Czynniki psychofizyczne:

ręczne prace transportowe (podnoszenie i przytrzymywanie zwierząt),
wymuszona pozycja ciała przy zabiegach i badaniach,
obciążenie psychiczne przy eutanazji i kontakcie z cierpieniem zwierząt,
agresja ze strony właścicieli zwierząt w sytuacjach kryzysowych,
praca w porze nocnej i w dni wolne.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku technika weterynarii.

Środki ochrony indywidualnej

rękawice odporne na przegryzienie przy poskramianiu – pogryzienie, podrapanie;
rękawice jednorazowe nitrylowe – czynniki biologiczne, kontakt z materiałem zakaźnym;
fartuch ochronny i odzież robocza zmieniana codziennie – czynniki biologiczne, uczulenia na sierść;
maska filtrująca FFP2 – zakażenia drogą powietrzno-pyłową, alergeny zwierzęce;
okulary ochronne lub przyłbica – rozprysk materiału zakaźnego;
fartuch i rękawice ołowiane oraz osłona tarczycy – promieniowanie jonizujące;
dawkomierz indywidualny przy pracy z aparatem RTG – promieniowanie jonizujące;
obuwie robocze o podeszwie antypoślizgowej – poślizgnięcie;
rękawice cytostatyczne przy podawaniu leków przeciwnowotworowych – narażenie na cytostatyki.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

kagańce, pętle, chwytaki i klatki do poskramiania – pogryzienie, podrapanie, kopnięcie;
poskromy i klatki do zwierząt gospodarskich – przygniecenie przez zwierzę;
stół zabiegowy z regulacją wysokości i blokadą – ręczne prace transportowe, wymuszona pozycja ciała;
podnośnik lub nosze do przenoszenia dużych zwierząt – ręczne prace transportowe;
system odprowadzania gazów anestetycznych ze stanowiska – gazy anestetyczne;
wentylacja mechaniczna sali zabiegowej z wymianą powietrza – gazy anestetyczne, aerozole;
osłony stałe i parawany w pracowni rentgenowskiej – promieniowanie jonizujące;
pojemniki na odpady ostre w miejscu wykonywania czynności – zakłucie igłą;
loża z przepływem laminarnym przy przygotowywaniu cytostatyków – narażenie na cytostatyki;
posadzka antypoślizgowa, zmywalna i łatwa do dezynfekcji – poślizgnięcie, czynniki biologiczne;
wydzielone pomieszczenie izolacyjne dla zwierząt zakaźnie chorych – choroby odzwierzęce.

Środki organizacyjne

rejestr narażenia na szkodliwe czynniki biologiczne – czynniki biologiczne, choroby odzwierzęce;
procedura postępowania po pogryzieniu i ekspozycji zawodowej – pogryzienie, zakłucie igłą;
szczepienia ochronne finansowane przez pracodawcę, w tym przeciwko wściekliźnie – choroby odzwierzęce;
ocena zachowania zwierzęcia i wywiad z właścicielem przed przystąpieniem do badania – pogryzienie, kopnięcie;
przytrzymywanie zwierząt agresywnych i dużych w dwie osoby – pogryzienie, przygniecenie, przeciążenie;
pomiary stężenia gazów anestetycznych w powietrzu – gazy anestetyczne;
kontrola dawek indywidualnych i ewidencja narażenia radiologicznego – promieniowanie jonizujące;
zakaz przytrzymywania zwierzęcia w wiązce promieniowania – promieniowanie jonizujące;
karty charakterystyki leków i środków dezynfekcyjnych – narażenie na substancje chemiczne;
procedura postępowania wobec agresywnego właściciela zwierzęcia – agresja osób trzecich;
wsparcie psychologiczne dla personelu – obciążenie psychiczne, eutanazja;
zaplecze sanitarne z rozdziałem odzieży czystej i roboczej – czynniki biologiczne.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla technika weterynarii.

czynniki fizyczne – promieniowanie jonizujące przy wykonywaniu zdjęć rentgenowskich (praca w warunkach narażenia, wymagana ewidencja dawek);
czynniki chemiczne – gazy anestetyczne (podtlenek azotu, izofluran, sewofluran), leki weterynaryjne, w tym cytostatyki i hormony, środki dezynfekcyjne o działaniu drażniącym i uczulającym;
czynniki biologiczne – czynniki chorobotwórcze przenoszone ze zwierząt (wścieklizna, leptospiroza, toksoplazmoza, grzybice, borelioza), kontakt z materiałem zakaźnym, ryzyko zakłucia igłą, alergeny zwierzęce (sierść, naskórek, wydzieliny);
inne czynniki, w tym niebezpieczne – kontakt ze zwierzętami żywymi (ryzyko pogryzienia, kopnięcia i przygniecenia), ręczne prace transportowe, wymuszona pozycja ciała, praca w porze nocnej i w dni wolne, obciążenie psychiczne.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

ryzyko zawodowe on-line

Stanowiska pracy