Prezenter telewizyjny – kod 265605 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Prezenter telewizyjny prowadzi programy informacyjne, poranne, rozrywkowe i sportowe, czyta teksty z promptera, przeprowadza rozmowy z gośćmi i łączy się z reporterami na żywo. Pracuje w studiu telewizyjnym pod silnym oświetleniem, a przy relacjach z wydarzeń także w plenerze, przy wozie transmisyjnym.
Prezenter telewizyjny – wymagania w stosunku do pracownika
- poprawna dykcja, emisja głosu i nienaganna polszczyzna;
- umiejętność pracy z prompterem, kamerą i odsłuchem dousznym;
- przygotowanie dziennikarskie lub znajomość tematyki prowadzonego programu;
- umiejętność improwizacji i zachowania spokoju w czasie emisji na żywo;
- dyspozycyjność do pracy w porannych, wieczornych i weekendowych pasmach;
- brak przeciwwskazań zdrowotnych do intensywnej pracy głosem i wzrokiem.
Inne nazwy stanowiska
Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:
- prezenterka telewizyjna,
- prowadzący program telewizyjny,
- prezenter wiadomości,
- prezenter pogody,
- spiker telewizyjny.
Badania
- wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie z uwzględnieniem narządu głosu i narządu wzroku;
- konsultacja foniatryczna według uznania lekarza medycyny pracy, szczególnie przy objawach chrypki;
- badanie okulistyczne przy pracy z prompterem i monitorami podglądu;
- ocena zdolności do pracy w porze nocnej przy porannych pasmach rozpoczynanych przed godziną 6.
Szkolenia bhp i inne
- szkolenie wstępne bhp (instruktaż ogólny i stanowiskowy);
- szkolenie okresowe bhp nie rzadziej niż co 5 lat;
- instruktaż poruszania się po studiu: strefy pracy kamer robotycznych, żurawi kamerowych i statywów;
- instruktaż bezpieczeństwa przy relacjach plenerowych i transmisjach z miejsc zdarzeń;
- szkolenie z emisji głosu i higieny narządu głosu;
- szkolenie z ochrony przeciwpożarowej i ewakuacji z budynku telewizji;
- szkolenie z pierwszej pomocy przedmedycznej.
Środowisko pracy
Prezenter telewizyjny pracuje w studiu z rozbudowanym oświetleniem LED i reflektorami, które dają wysokie natężenie światła i nagrzewają przestrzeń przy prezenterskim stole. Po podłodze studia poruszają się kamery robotyczne, pedestały i żurawie kamerowe, a pod nogami biegną przewody. Przez większość programu wpatruje się w prompter, słucha poleceń wydawcy w słuchawce dousznej i mówi do kamery w stałym tempie. Przed wejściem na antenę spędza czas u charakteryzatora, a przy relacjach zewnętrznych stoi przy ruchliwych ulicach, w deszczu, mrozie lub upale. Na stanowisku wykorzystuje się:
- prompter i monitory podglądu emisji;
- mikrofon krawatowy z nadajnikiem i słuchawkę douszną z odsłuchem reżyserskim;
- kamery studyjne, kamery robotyczne i żurawie kamerowe;
- oświetlenie studyjne LED i reflektory punktowe;
- stół prezenterski, ekrany dotykowe i ściany LED;
- kosmetyki charakteryzatorskie i lakiery do włosów;
- wóz transmisyjny i sprzęt reporterski przy relacjach zewnętrznych.
Identyfikacja zagrożeń
Czynniki fizyczne:
- olśnienie i obciążenie wzroku silnym oświetleniem studyjnym i pracą z prompterem;
- podwyższona temperatura przy stanowisku oświetlonym reflektorami;
- uderzenie przez poruszające się kamery robotyczne, pedestały lub żuraw kamerowy;
- potknięcie o przewody i elementy scenografii w zaciemnionych częściach studia;
- długotrwała praca w pozycji wymuszonej (stojąca lub siedząca przy stole, bez zmiany ułożenia);
- hałas w słuchawce dousznej przy nagłym wzroście poziomu odsłuchu;
- praca w niekorzystnych warunkach atmosferycznych przy relacjach plenerowych;
- potrącenie przez pojazd przy relacjach z ulicy i miejsc zdarzeń.
Czynniki chemiczne:
- kosmetyki charakteryzatorskie: podkłady, pudry, utrwalacze makijażu;
- lakiery i pianki do włosów w aerozolu;
- środki do demakijażu i dezynfekcji mikrofonów i słuchawek.
Czynniki psychofizyczne:
- stres emisji na żywo i odpowiedzialność za przekaz do szerokiej widowni;
- intensywny wysiłek głosowy przy wielogodzinnych pasmach;
- praca w porze nocnej i wczesnoporannej, nieregularny rytm dnia;
- presja czasu i nagłe zmiany scenariusza programu;
- hejt w mediach społecznościowych, nękanie i nadmierne zainteresowanie widzów;
- obciążenie emocjonalne przy relacjonowaniu tragedii i katastrof.
Środki ochronne
Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku prezentera telewizyjnego.
Środki ochrony indywidualnej
- nawilżające krople do oczu i przerwy na odpoczynek wzroku między wejściami – olśnienie, obciążenie wzroku pracą z prompterem;
- słuchawka douszna z ogranicznikiem poziomu dźwięku – hałas w słuchawce dousznej;
- wygodne obuwie na stabilnej podeszwie w studiu – potknięcie o przewody, długotrwała praca w pozycji wymuszonej;
- kamizelka odblaskowa przy relacjach z drogi i miejsc zdarzeń – potrącenie przez pojazd;
- odzież dostosowana do pogody, termoizolacyjna lub przeciwdeszczowa, pod strojem antenowym – niekorzystne warunki atmosferyczne;
- kosmetyki hipoalergiczne i indywidualne pędzle oraz gąbki do charakteryzacji – kosmetyki charakteryzatorskie, lakiery do włosów.
Środki ochrony zbiorowej i techniczne
- oświetlenie studyjne LED o niskiej emisji ciepła, dyfuzory i odpowiednie ustawienie promptera – olśnienie, podwyższona temperatura, obciążenie wzroku;
- klimatyzacja studia z regulacją temperatury w strefie prezenterskiej – podwyższona temperatura przy stanowisku;
- oznakowanie torów jazdy i stref pracy kamer robotycznych, czujniki zatrzymania kamer – uderzenie przez kamery i żuraw;
- prowadzenie przewodów w kanałach i oświetlenie dróg przejścia w zaciemnionych częściach studia – potknięcie o przewody;
- krzesło o regulowanej wysokości i podnóżek przy stole prezenterskim – pozycja wymuszona;
- wentylowane pomieszczenie charakteryzatorni z wyciągiem przy stosowaniu aerozoli – lakiery i pianki w aerozolu;
- wyznaczanie stanowiska reporterskiego poza jezdnią, z osłoną wozu transmisyjnego – potrącenie przez pojazd.
Środki organizacyjne
- próby przed programem i ustalenie sygnałów z wydawcą – stres emisji na żywo, presja czasu;
- rotacja prowadzących i limit liczby godzin antenowych w tygodniu – wysiłek głosowy, praca w porze nocnej;
- przerwy na nawodnienie i rozgrzewkę głosu przed wejściem na antenę – intensywny wysiłek głosowy;
- procedura postępowania przy nękaniu, wsparcie prawne i działu bezpieczeństwa, moderacja komentarzy – hejt i nękanie przez widzów;
- wsparcie psychologiczne i omówienie emisji po relacjach z tragedii – obciążenie emocjonalne;
- ocena bezpieczeństwa miejsca relacji przez wydawcę i reportera przed wyjazdem – potrącenie, niekorzystne warunki atmosferyczne;
- regularny przegląd i dezynfekcja mikrofonów oraz słuchawek – środki do dezynfekcji, higiena sprzętu.
Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie
Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla prezentera telewizyjnego.
- czynniki fizyczne – oświetlenie studyjne o wysokim natężeniu, mikroklimat gorący w strefie reflektorów, praca w zmiennych warunkach atmosferycznych przy relacjach zewnętrznych;
- czynniki chemiczne – kosmetyki charakteryzatorskie, lakiery do włosów w aerozolu;
- czynniki biologiczne – brak;
- inne czynniki, w tym niebezpieczne – intensywny wysiłek głosowy, praca przy monitorze ekranowym i prompterze, praca w porze nocnej, stres związany z emisją na żywo, praca w pobliżu ruchu drogowego.
Podobne stanowiska
Podstawa prawna
Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).