Instruktor jazdy konnej – kod 342303 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Instruktor jazdy konnej uczy dzieci i dorosłych jazdy wierzchem, prowadzi lekcje na ujeżdżalni i w terenie, przygotowuje konie do zajęć, dba o bezpieczeństwo jeźdźców i koni oraz dobiera sprzęt i zakres treningu do poziomu uczestników.
Instruktor jazdy konnej – wymagania w stosunku do pracownika
- uprawnienia instruktora jazdy konnej lub instruktora rekreacji ruchowej w specjalności jeździectwo;
- bardzo dobre umiejętności jeździeckie i znajomość zachowań koni;
- ukończony kurs pierwszej pomocy;
- znajomość zasad bezpieczeństwa w stajni, na ujeżdżalni i w terenie;
- predyspozycje do pracy z dziećmi i dorosłymi;
- szczepienie przeciw tężcowi.
Inne nazwy stanowiska
Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:
- instruktor jeździectwa,
- instruktor rekreacji konnej,
- trener jeździecki,
- instruktor szkółki jeździeckiej,
- instruktor rekreacji jeździeckiej.
Badania
- badania lekarskie wstępne, okresowe i kontrolne;
- badanie narządu ruchu i kręgosłupa;
- badania dermatologiczne i alergologiczne;
- szczepienie przeciw tężcowi i profilaktyka zakażeń odzwierzęcych.
Szkolenia bhp i inne
- instruktaż ogólny bhp;
- instruktaż stanowiskowy;
- okresowe szkolenie bhp nie rzadziej niż co 3 lata;
- szkolenie z bezpiecznego postępowania z końmi i zachowań zwierząt;
- szkolenie z udzielania pierwszej pomocy, w tym przy urazach po upadku z konia;
- szkolenia instruktorskie i doskonalące w ramach związków jeździeckich.
Środowisko pracy
Instruktor pracuje w stajni, na ujeżdżalni, lonżowniku i w terenie, w każdych warunkach pogodowych. Czyści i siodła konie, wprowadza je na zajęcia, kontroluje ułożenie jeźdźców i sprzęt, prowadzi lekcje na lonży oraz wyjazdy terenowe. Dużo czasu spędza na świeżym powietrzu, w pyle ujeżdżalni i w stajniach z amoniakiem i sianem, a kontakt z koniem wymaga stałej czujności. Na stanowisku wykorzystuje się:
- konie szkolne i sprzęt jeździecki;
- siodła, ogłowia i ochraniacze;
- lonżę, bat i drągi;
- kaski jeździeckie i kamizelki ochronne dla uczestników;
- przyczepę do transportu koni;
- radiotelefon lub telefon w terenie;
- narzędzia do pielęgnacji koni i apteczka.
Identyfikacja zagrożeń
Czynniki fizyczne:
- upadek z konia przy jeździe pokazowej i podczas dosiadania;
- kopnięcie i nadepnięcie przez konia;
- przygniecenie lub stratowanie przez płoszącego się konia;
- ugryzienie przez konia;
- potknięcie i poślizgnięcie w stajni, na ujeżdżalni i w terenie;
- narażenie na zimno, upał i deszcz podczas zajęć;
- przeciążenie kręgosłupa przy noszeniu siodeł i pielęgnacji koni;
- wypadek w terenie – spłoszenie konia przez ruch drogowy.
Czynniki chemiczne:
- amoniak i pył ze ściółki w stajni,
- pył i alergeny z siana i słomy.
Czynniki biologiczne:
- zoonozy – grzybice skóry, tężec, choroby odzwierzęce;
- ukąszenia kleszczy i owadów w terenie.
Czynniki psychofizyczne:
- stres związany z odpowiedzialnością za bezpieczeństwo uczestników zajęć,
- zmęczenie fizyczne i praca w weekendy oraz po południu.
Środki ochronne
Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku instruktora jazdy konnej.
Środki ochrony indywidualnej
- kask jeździecki – upadek z konia;
- kamizelka ochronna jeździecka – upadek z konia, przygniecenie;
- buty jeździeckie z obcasem i podeszwą antypoślizgową – kopnięcie, nadepnięcie, poślizgnięcie;
- rękawice robocze – ugryzienie, zoonozy;
- odzież dostosowana do pory roku i warunków atmosferycznych – zimno, upał i deszcz;
- maska przeciwpyłowa przy czyszczeniu stajni i siana – amoniak, siano;
- repelenty i odzież zakrywająca ciało w terenie – kleszcze.
Środki ochrony zbiorowej i techniczne
- ogrodzone, bezpieczne ujeżdżalnie i lonżowniki z odpowiednim podłożem – upadek z konia, poślizgnięcie;
- wydzielone miejsca do siodłania i uwiązywania koni – kopnięcie, przygniecenie, ugryzienie;
- wentylacja stajni i usuwanie obornika – amoniak, siano;
- stojaki i wózki do siodeł – przeciążenie kręgosłupa;
- zadaszona ujeżdżalnia – warunki atmosferyczne;
- łączność i apteczka w terenie – upadek z konia, wypadek w terenie.
Środki organizacyjne
- dobór konia do umiejętności jeźdźca i regularna kontrola zachowania koni – upadek z konia, ugryzienie, przygniecenie;
- wymagany kask i obuwie jeździeckie u uczestników – upadek z konia;
- zasady zachowania przy koniu, szkolenie uczestników – kopnięcie, nadepnięcie, ugryzienie;
- trasy terenowe omówione z uczestnikami i wybór bezpiecznych szlaków – wypadek w terenie, kleszcze;
- praca w zespole przy trudnych koniach i młodzieży – przygniecenie, odpowiedzialność;
- mycie rąk po kontakcie z końmi i szczepienie przeciw tężcowi – zoonozy, ugryzienie;
- przerwy i rotacja zadań – przeciążenie kręgosłupa, zmęczenie;
- grafik pracy z czasem wolnym po weekendach – praca w weekendy;
- ograniczenie zajęć w ekstremalnych warunkach pogodowych – warunki atmosferyczne;
- procedury postępowania po wypadku z udziałem uczestnika – odpowiedzialność, upadek z konia;
- odpowiednia organizacja podłoża i oczyszczanie przejść ze ściółki i lodu – poślizgnięcie.
Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie
Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla instruktora jazdy konnej.
- czynniki fizyczne – zmienne warunki atmosferyczne, wysiłek fizyczny;
- czynniki chemiczne – amoniak, pył ze ściółki i siana, alergeny;
- czynniki biologiczne – kontakt z końmi, zoonozy, kleszcze;
- inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca z dużymi zwierzętami, upadek z konia, praca w terenie, stres.
Podobne stanowiska
- instruktor fitness,
- nauczyciel wychowania fizycznego,
- instruktor narciarski,
- animator czasu wolnego,
- dżokej.
Podstawa prawna
Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).