Stanowiska pracy

W serwisie znajdziesz już 855 stanowisk pracy z opisem zagrożeń i ryzyk zawodowych. Najszybciej trafisz na swoje przez wyszukiwarkę u góry strony, a poniżej jest pełna lista alfabetyczna.

A – B57
C – F88
G – J66
K83
L – M110
N – O141
P142
R – S95
Ś – Z73
Bezpłatny generator karty szkolenia wstępnego BHPWypełnij formularz i pobierz gotowy PDF zgodny ze wzorem z rozporządzenia – od razu, bez rejestracji. Wersje PL, EN i UA.Otwórz generator na cedego.pl →
Potrzebujesz oceny ryzyka dla całej firmy?Opracuje ją specjalista BHP z CEDEGO – zdalnie lub z wizją lokalną, z konsultacją online w Microsoft Teams. Bezpłatna wycena w 1 dzień roboczy.Zamów ocenę dla firmy →
bhp ryzyko zawodowe renowator zabytków architektury

Renowator zabytków architektury

Renowator zabytków architektury – kod 711103 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Renowator zabytków architektury odtwarza i naprawia elementy historycznych budynków – tynki wapienne, sztukaterie, gzymsy, detale kamienne i ceglane oraz elewacje. Pracuje na rusztowaniach i w zabytkowych wnętrzach, stosując tradycyjne materiały i techniki zgodnie z programem prac konserwatorskich.

Renowator zabytków architektury – wymagania w stosunku do pracownika

  • wykształcenie zawodowe lub średnie budowlane (np. technik renowacji elementów architektury) albo doświadczenie przy pracach renowacyjnych pod nadzorem,
  • znajomość tradycyjnych technik tynkarskich, sztukatorskich, murarskich i kamieniarskich,
  • umiejętność przygotowania zapraw wapiennych, mas uzupełniających i odlewów gipsowych,
  • umiejętność czytania dokumentacji konserwatorskiej, inwentaryzacji i programu prac,
  • wykonywanie prac pod kierunkiem osoby spełniającej wymagania ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zgodnie z pozwoleniem konserwatorskim,
  • sprawność manualna, precyzja i cierpliwość przy odtwarzaniu detalu,
  • brak przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na wysokości i w narażeniu na pyły.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

  • sztukator renowator,
  • renowator elewacji zabytkowych,
  • technik renowacji elementów architektury,
  • pracownik renowacji zabytków,
  • restaurator detalu architektonicznego.

Badania

  • wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie z zakresu medycyny pracy,
  • badania do pracy na wysokości powyżej 3 m (rusztowania elewacyjne, wieże kościelne, gzymsy),
  • badania układu oddechowego (spirometria, RTG klatki piersiowej) przy narażeniu na pył krzemionki krystalicznej – w zakresie i częstotliwości ustalonych przez lekarza medycyny pracy,
  • badanie słuchu (audiometria) przy pracy z narzędziami udarowymi i urządzeniami do czyszczenia strumieniowo-ściernego.

Szkolenia bhp i inne

  • szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
  • szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 3 lata, a przy wykonywaniu prac szczególnie niebezpiecznych – nie rzadziej niż co rok,
  • instruktaż bezpiecznej pracy na rusztowaniach oraz stosowania sprzętu chroniącego przed upadkiem z wysokości,
  • instruktaż obsługi mikropiaskarki i urządzeń do czyszczenia strumieniowo-ściernego,
  • szkolenie z doboru i stosowania ochron układu oddechowego,
  • szkolenie przeciwpożarowe, w tym zasady wykonywania prac pożarowo niebezpiecznych w obiektach zabytkowych,
  • szkolenie z pierwszej pomocy.

Środowisko pracy

Renowator pracuje na elewacjach kamienic, pałaców, kościołów i obiektów użyteczności publicznej oraz w ich wnętrzach – często nieogrzewanych, zawilgoconych i zapylonych. Duża część prac odbywa się na rusztowaniach elewacyjnych, w sezonie od wiosny do jesieni, przy zmiennej pogodzie. Pracownik usuwa zdegradowane tynki i powłoki, odsala i osusza mury, uzupełnia ubytki kamienia i cegły, wykonuje formy i odlewy sztukaterii, scala kolorystycznie powierzchnie. Na strychach, wieżach i gzymsach spotyka nagromadzone odchody ptaków, a w starych murach – grzyby pleśniowe i elementy o obniżonej nośności. Na stanowisku wykorzystuje się:

  • rusztowania systemowe elewacyjne i rusztowania przejezdne;
  • mieszarki i mieszadła do zapraw wapiennych;
  • mikropiaskarki, urządzenia do czyszczenia strumieniowo-ściernego i myjki parowe;
  • szlifierki kątowe, młotki udarowe o niskiej energii i odkurzacze przemysłowe klasy H;
  • dłuta, raszple, kielnie, szpachle sztukatorskie i narzędzia kamieniarskie;
  • formy silikonowe i gipsowe do odlewów detalu;
  • iniektory i pompy do iniekcji przeciwwilgociowych;
  • preparaty wzmacniające na bazie krzemianu etylu, środki biobójcze i kompresy odsalające.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

  • upadek z wysokości z rusztowania, gzymsu lub drabiny,
  • upadek przedmiotów z wysokości – odpadające fragmenty tynku, cegieł i detali,
  • zawalenie się zdegradowanych elementów konstrukcji (sklepień, gzymsów, balkonów),
  • hałas od młotków udarowych, szlifierek i urządzeń strumieniowo-ściernych,
  • drgania mechaniczne o działaniu miejscowym od narzędzi udarowych,
  • odpryski i ścierniwo trafiające w oczy,
  • skaleczenia i uderzenia narzędziami ręcznymi,
  • porażenie prądem elektrycznym przy elektronarzędziach i starej instalacji obiektu,
  • praca w niskiej temperaturze i przy zmiennych warunkach atmosferycznych,
  • poślizgnięcia i potknięcia na pomostach rusztowań.

Czynniki chemiczne:

  • pył krzemionki krystalicznej (frakcja respirabilna) przy kuciu, szlifowaniu i piaskowaniu,
  • wapno palone i gaszone – oparzenia chemiczne skóry i oczu,
  • pył gipsu przy wykonywaniu odlewów,
  • krzemian etylu i rozpuszczalniki w preparatach wzmacniających,
  • środki biobójcze (czwartorzędowe sole amoniowe) do odgrzybiania,
  • ołów ze starych powłok malarskich usuwanych z detali.

Czynniki biologiczne:

  • grzyby pleśniowe i ich zarodniki w zawilgoconych murach,
  • odchody ptaków na strychach i gzymsach – ryzyko chlamydiozy (papuzicy) i kryptokokozy.

Czynniki psychofizyczne:

  • wymuszona pozycja ciała – praca nad głową, w przysiadzie i na kolanach,
  • ręczne przenoszenie worków z zaprawą, kamieni i elementów rusztowań,
  • długotrwała praca precyzyjna obciążająca wzrok,
  • odpowiedzialność za zachowanie oryginalnej substancji zabytkowej,
  • presja terminów zależnych od pogody i odbiorów konserwatorskich.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku renowatora zabytków architektury.

Środki ochrony indywidualnej

  • szelki bezpieczeństwa z linką i amortyzatorem – upadek z wysokości poza strefą zabezpieczoną barierami;
  • hełm ochronny – upadek przedmiotów z wysokości, uderzenia, zawalenie się elementów;
  • półmaska z filtrem P3, a przy piaskowaniu hełm z doprowadzeniem powietrza – pył krzemionki krystalicznej, pył gipsu, zarodniki grzybów, odchody ptaków, ołów;
  • gogle lub osłona twarzy – odpryski, ścierniwo, wapno;
  • ochronniki słuchu – hałas;
  • rękawice nitrylowe i chemoodporne – wapno, krzemian etylu, rozpuszczalniki, środki biobójcze;
  • rękawice antywibracyjne – drgania mechaniczne, skaleczenia;
  • odzież robocza ocieplana i obuwie ochronne S3 z podeszwą antypoślizgową – niska temperatura, poślizgnięcia, skaleczenia.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

  • rusztowania z poręczami, krawężnikami, siatkami i daszkami ochronnymi – upadek z wysokości, upadek przedmiotów;
  • podstemplowanie i zabezpieczenie zdegradowanych elementów przed rozpoczęciem prac – zawalenie się konstrukcji;
  • odkurzacze klasy H przy narzędziach, metody mokre i osłony stanowiska piaskowania – pył krzemionki krystalicznej, pył gipsu, ołów;
  • narzędzia o obniżonym poziomie drgań i hałasu – hałas, drgania mechaniczne;
  • zasilanie z rozdzielnicy budowlanej z wyłącznikiem różnicowoprądowym – porażenie prądem;
  • wentylacja mechaniczna wnętrz przy stosowaniu preparatów – krzemian etylu, rozpuszczalniki, środki biobójcze;
  • mechaniczne mieszanie zapraw i transport pionowy wyciągiem – przenoszenie ciężarów.

Środki organizacyjne

  • ocena stanu technicznego obiektu przez konstruktora i odbiór rusztowania przed pracą – zawalenie się elementów, upadek z wysokości;
  • usunięcie i dezynfekcja odchodów ptasich przed rozpoczęciem robót – chlamydioza, kryptokokoza;
  • karty charakterystyki i instrukcje stosowania preparatów, zakaz jedzenia na stanowisku – wapno, środki biobójcze, ołów;
  • wygrodzenie strefy niebezpiecznej pod rusztowaniem – upadek przedmiotów;
  • przerwy w pracy, rotacja czynności i ogrzewane pomieszczenie socjalne – wymuszona pozycja, niska temperatura, obciążenie wzroku;
  • jasny zakres prac uzgodniony z konserwatorem i realny harmonogram – odpowiedzialność za substancję zabytkową, presja terminów;
  • dobre oświetlenie miejsca pracy i porządek na pomostach – potknięcia, skaleczenia, odpryski.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla renowatora zabytków architektury.

  • czynniki fizyczne – hałas, drgania mechaniczne o działaniu miejscowym, mikroklimat zimny (praca na otwartej przestrzeni);
  • czynniki chemiczne – pył zawierający krzemionkę krystaliczną, pył gipsu, wodorotlenek wapnia, rozpuszczalniki organiczne, ołów i jego związki (usuwanie starych powłok);
  • czynniki biologiczne – grzyby pleśniowe, Chlamydophila psittaci (odchody ptaków);
  • inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca na wysokości powyżej 3 m, wymuszona pozycja ciała, ręczne przenoszenie ciężarów, obsługa elektronarzędzi i urządzeń strumieniowo-ściernych.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

Ostatnia aktualizacja: 13 października 2026

FAQ