Operator koksowni – kod 813132 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025), zawód ten ujęto pod nazwą „Operator urządzeń koksowniczych”. Operator koksowni obsługuje baterie koksownicze i urządzenia towarzyszące – maszynę zasypową, wypycharkę koksu, wóz przelotowy, wóz gaśniczy i wieżę gaszenia, a także odbieralniki i rurociągi gazu surowego. Kontroluje temperaturę ogrzewania komór, prowadzi zasyp mieszanki węglowej, wypychanie i gaszenie koksu, uszczelnia drzwi i wzierniki oraz współpracuje z oddziałem węglopochodnych odbierającym gaz koksowniczy i smołę.
Operator koksowni – wymagania w stosunku do pracownika
- wykształcenie zasadnicze zawodowe lub średnie techniczne, preferowane kierunki hutnicze, chemiczne lub mechaniczne,
- znajomość technologii koksowania, budowy baterii koksowniczej i instrukcji obsługi maszyn piecowych,
- umiejętność rozpoznawania nieszczelności i zagrożeń gazowych oraz posługiwania się detektorami tlenku węgla,
- znajomość zasad prac gazoniebezpiecznych i postępowania w razie wycieku gazu koksowniczego,
- odporność na pracę w wysokiej temperaturze i w narażeniu na pyły i emisje,
- gotowość do pracy zmianowej w ruchu ciągłym,
- uprawnienia UDT do obsługi suwnic lub innych urządzeń transportu bliskiego – jeżeli wchodzą w zakres stanowiska.
Inne nazwy stanowiska
Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:
- koksownik,
- operator baterii koksowniczej,
- maszynista maszyny zasypowej,
- maszynista wypycharki koksu,
- operator wozu gaśniczego.
Badania
- wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie z zakresu medycyny pracy, z uwzględnieniem narażenia na wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne,
- badania układu oddechowego (spirometria, RTG klatki piersiowej) – według wskazań lekarza medycyny pracy,
- ocena skóry i układu moczowego przy narażeniu na smołę i pak węglowy – według wskazań lekarza,
- ocena przydatności do pracy w aparatach ochrony dróg oddechowych,
- badanie słuchu przy narażeniu na hałas maszyn piecowych i wentylatorów,
- badania po zakończeniu narażenia na czynniki rakotwórcze – zgodnie z art. 229 Kodeksu pracy.
Szkolenia bhp i inne
- szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
- szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 3 lata, a przy pracach szczególnie niebezpiecznych (prace gazoniebezpieczne) – nie rzadziej niż raz w roku,
- szkolenie z prac gazoniebezpiecznych i obsługi detektorów tlenku węgla oraz aparatów ucieczkowych,
- szkolenie z postępowania z czynnikami rakotwórczymi i higieny pracy przy emisjach koksowniczych,
- instruktaż obsługi maszyn piecowych i systemu blokad między maszynami,
- szkolenie z pierwszej pomocy przy oparzeniach i zatruciu tlenkiem węgla.
Środowisko pracy
Operator pracuje na stropie baterii koksowniczej, na pomostach po stronie maszynowej i koksowej oraz w kabinach maszyn piecowych. Na stropie temperatura powierzchni dochodzi do kilkudziesięciu stopni, a przy otwarciu komór i wypychaniu koksu występuje silne promieniowanie cieplne oraz emisja gazów, pyłów i dymów smołowych. Przy wieży gaszenia uwalniają się duże ilości pary wodnej. Praca trwa przez całą dobę w każdych warunkach atmosferycznych, a ruch maszyn wzdłuż baterii odbywa się po torowiskach. Na stanowisku wykorzystuje się:
- baterie koksownicze z komorami koksowniczymi i układem opalania;
- maszyna zasypowa, wypycharka koksu, wóz przelotowy i wóz gaśniczy na torowiskach;
- wieża gaszenia mokrego lub instalacja suchego gaszenia koksu;
- odbieralniki gazu surowego, kolana i zawory przełączające;
- narzędzia do czyszczenia drzwi, ram i otworów zasypowych;
- osobiste detektory tlenku węgla i aparaty ucieczkowe;
- pirometry i przyrządy do kontroli temperatury ścian grzewczych.
Identyfikacja zagrożeń
Czynniki fizyczne:
- promieniowanie cieplne i mikroklimat gorący na stropie baterii i przy wypychaniu koksu,
- oparzenia gorącym koksem, płomieniem z otwartej komory i parą z wieży gaszenia,
- potrącenie lub przygniecenie przez maszyny piecowe poruszające się po torowiskach,
- upadek na tym samym poziomie i z pomostów baterii,
- hałas maszyn piecowych, wentylatorów i urządzeń odpylających,
- pożar i wybuch gazu koksowniczego,
- praca na otwartej przestrzeni w zmiennych warunkach atmosferycznych.
Czynniki chemiczne:
- emisje koksownicze zawierające wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, w tym benzo(a)piren – działanie rakotwórcze,
- tlenek węgla w gazie koksowniczym,
- benzen i siarkowodór z gazu surowego i nieszczelności odbieralników,
- pył węglowy i pył koksowy,
- amoniak i dymy smołowe przy pracach na odbieralnikach.
Czynniki psychofizyczne:
- ciężka praca fizyczna w wysokiej temperaturze przy uszczelnianiu i czyszczeniu drzwi,
- praca zmianowa i nocna w ruchu ciągłym,
- konieczność ścisłej koordynacji z maszynistami innych maszyn,
- stres związany z zagrożeniem gazowym i sytuacjami awaryjnymi,
- wymuszona pozycja ciała przy pracach na stropie i przy otworach zasypowych.
Środki ochronne
Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku operatora koksowni.
Środki ochrony indywidualnej
- odzież ochronna trudnopalna z osłoną przed promieniowaniem cieplnym i aluminizowane osłony – promieniowanie cieplne, oparzenia, pożar;
- osłona twarzy z filtrem przed promieniowaniem podczerwonym i kask – promieniowanie cieplne, oparzenia;
- półmaska z filtrem kombinowanym przeciw pyłom i parom organicznym – emisje koksownicze, pył węglowy, benzen;
- osobisty detektor tlenku węgla i aparat ucieczkowy – tlenek węgla, siarkowodór, pożar i wybuch gazu;
- rękawice termoodporne – oparzenia, ciężka praca fizyczna;
- ochronniki słuchu – hałas;
- obuwie ochronne z podeszwą odporną na wysoką temperaturę – oparzenia, upadek na tym samym poziomie;
- odzież ostrzegawcza i ocieplana na przejściach przy torowiskach – potrącenie przez maszyny, praca na otwartej przestrzeni.
Środki ochrony zbiorowej i techniczne
- systemy odpylania przy wypychaniu koksu i bezdymnego zasypu komór – emisje koksownicze, pył koksowy;
- samouszczelniające się drzwi komór i regularna wymiana uszczelnień – emisje koksownicze, tlenek węgla, benzen;
- klimatyzowane kabiny maszyn piecowych – promieniowanie cieplne, hałas, mikroklimat gorący;
- system blokad i sygnalizacji ruchu maszyn piecowych – potrącenie, przygniecenie;
- stacjonarne detektory tlenku węgla i gazów palnych z alarmem – tlenek węgla, pożar i wybuch gazu;
- barierki, kraty i oświetlenie pomostów baterii – upadek z pomostów, upadek na tym samym poziomie;
- urządzenia mechanicznego czyszczenia drzwi i ram – ciężka praca fizyczna, wymuszona pozycja ciała.
Środki organizacyjne
- ograniczenie czasu pracy na stropie, przerwy w chłodzonych pomieszczeniach i dostęp do napojów – mikroklimat gorący, ciężka praca fizyczna;
- rejestr prac w narażeniu na czynniki rakotwórcze i pomiary WWA – emisje koksownicze;
- prace gazoniebezpieczne na pisemne polecenie, w zespole i z asekuracją – tlenek węgla, siarkowodór;
- zasady łączności i koordynacji między maszynistami – potrącenie, konieczność koordynacji;
- oddzielenie odzieży roboczej od prywatnej i obowiązkowa kąpiel po zmianie – emisje koksownicze, pył węglowy;
- grafik zmian w ruchu ciągłym z odpoczynkiem dobowym – praca zmianowa i nocna, stres;
- zasady pracy w warunkach zimowych i upału – praca na otwartej przestrzeni.
Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie
Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla operatora koksowni.
- czynniki fizyczne – mikroklimat gorący, promieniowanie podczerwone, hałas;
- czynniki chemiczne – wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (emisje koksownicze, smoła i pak węglowy, benzo(a)piren), tlenek węgla, benzen, siarkowodór, amoniak, pył węglowy, pył koksowy;
- czynniki biologiczne – brak;
- inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca w narażeniu na czynniki rakotwórcze, prace gazoniebezpieczne, stosowanie sprzętu ochrony układu oddechowego, ciężka praca fizyczna, praca zmianowa, praca w porze nocnej.
Podobne stanowiska
- hutnik,
- operator pieca przemysłowego,
- pracownik elektrociepłowni,
- palacz kotłów,
- pracownik zakładu chemicznego.
Podstawa prawna
Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).