Stanowiska pracy

W serwisie znajdziesz już 2591 stanowisk pracy z opisem zagrożeń i ryzyk zawodowych. Najszybciej trafisz na swoje przez wyszukiwarkę u góry strony, a poniżej jest pełna lista alfabetyczna.

A – B159
C – D134
E – G142
H – I191
J – K278
L – Ł95
M – N293
O333
P306
R – S319
Ś – T254
U – Ż87
Bezpłatny generator karty szkolenia wstępnego BHPWypełnij formularz i pobierz gotowy PDF zgodny ze wzorem z rozporządzenia – od razu, bez rejestracji. Wersje PL, EN i UA.Otwórz generator na cedego.pl →
Potrzebujesz oceny ryzyka dla całej firmy?Opracuje ją specjalista BHP z CEDEGO – zdalnie lub z wizją lokalną, z konsultacją online w Microsoft Teams. Bezpłatna wycena w 1 dzień roboczy.Zamów ocenę dla firmy →
bhp ryzyko zawodowe lekarz – specjalista urologii dziecięcej

Lekarz – specjalista urologii dziecięcej

Lekarz – specjalista urologii dziecięcej – kod 221267 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Lekarz urolog dziecięcy leczy wady i choroby układu moczowego oraz narządów płciowych u dzieci – wodonercze, odpływy pęcherzowo-moczowodowe, spodziectwo, wnętrostwo i kamicę. Prowadzi poradnię i oddział, wykonuje badania ultrasonograficzne, cystoskopie i zabiegi endoskopowe, operuje metodą otwartą i laparoskopową oraz nadzoruje badania z użyciem promieniowania rentgenowskiego, w tym cystografię mikcyjną.

Lekarz – specjalista urologii dziecięcej – wymagania w stosunku do pracownika

  • dyplom lekarza, prawo wykonywania zawodu i tytuł specjalisty urologii dziecięcej,
  • umiejętność badania ultrasonograficznego układu moczowego u dziecka,
  • umiejętność wykonywania cystoskopii i zabiegów endoskopowych u dzieci, w tym u noworodków,
  • umiejętność operowania metodą otwartą i laparoskopową w chirurgii rekonstrukcyjnej,
  • znajomość zasad ochrony radiologicznej przy badaniach urodynamicznych i cystografii,
  • umiejętność prowadzenia leczenia zakażeń układu moczowego i kwalifikacji do leczenia operacyjnego,
  • gotowość do pracy na bloku operacyjnym i w systemie dyżurowym.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

  • urolog dziecięcy,
  • specjalista urologii dzieci i młodzieży,
  • lekarz oddziału urologii dziecięcej,
  • chirurg urolog dziecięcy,
  • lekarz poradni urologicznej dla dzieci.

Badania

  • wstępne badania lekarskie przed rozpoczęciem pracy,
  • okresowe badania lekarskie w terminach wyznaczonych przez lekarza medycyny pracy,
  • kontrolne badania lekarskie po niezdolności do pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż 30 dni,
  • badania w związku z narażeniem na promieniowanie jonizujące przy badaniach i zabiegach pod kontrolą obrazu,
  • badania w związku z narażeniem na czynniki biologiczne grupy 2 i 3 oraz kontrola stanu uodpornienia,
  • ocena narządu wzroku przy pracy z monitorem i torem wizyjnym.

Szkolenia bhp i inne

  • szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
  • szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 5 lat,
  • szkolenie z ochrony radiologicznej dla osób wykonujących procedury pod kontrolą obrazu rentgenowskiego,
  • instruktaż bezpiecznej pracy z laserem do kamicy i ochrony oczu – w ośrodkach, które go stosują,
  • szkolenie z zapobiegania zakażeniom krwiopochodnym i postępowania po zakłuciu,
  • szkolenie z dezynfekcji wysokiego poziomu endoskopów i bezpiecznej pracy z preparatami do myjni,
  • szczepienie przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B oraz szczepienia zalecane personelowi medycznemu.

Środowisko pracy

Urolog dziecięcy pracuje w poradni, na oddziale chirurgii i urologii dziecięcej, w pracowni endoskopowej i urodynamicznej oraz na bloku operacyjnym. Badania ultrasonograficzne i urodynamiczne wykonuje w pozycji siedzącej, z powtarzalnym ruchem nadgarstka i w przyciemnionym pomieszczeniu. Zabiegi endoskopowe i operacje laparoskopowe prowadzi, patrząc na tor wizyjny, w pozycji stojącej, przy ograniczonej przestrzeni wokół małego pacjenta. Cystografia mikcyjna i zabiegi pod kontrolą fluoroskopii odbywają się z użyciem aparatu rentgenowskiego, przy którym lekarz pozostaje w fartuchu ochronnym. Na dyżurze zajmuje się urazami, skrętem jądra i ostrym zatrzymaniem moczu. Na stanowisku wykorzystuje się:

  • aparat ultrasonograficzny z głowicami dziecięcymi i zestaw do badań urodynamicznych;
  • cystoskopy i ureterorenoskopy dziecięce, kleszcze i koszyki do usuwania złogów;
  • laser holmowy lub tulowy do kamicy oraz litotryptor – w ośrodkach, które nimi dysponują;
  • zestaw laparoskopowy z torem wizyjnym, insuflator dwutlenku węgla i diatermia;
  • aparat rentgenowski z fluoroskopią, środki cieniujące i odzież ochronna z osłoną tarczycy;
  • cewniki, zestawy do nefrostomii, dreny i worki na mocz;
  • preparaty do dezynfekcji wysokiego poziomu endoskopów – kwas nadoctowy, aldehyd glutarowy.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

  • rozproszone promieniowanie jonizujące przy cystografii mikcyjnej i zabiegach pod kontrolą fluoroskopii,
  • obciążenie kręgosłupa ciężarem fartucha ochronnego i długotrwałym staniem przy stole,
  • zakłucie igłą i skaleczenie narzędziem przy operacjach, nefrostomii i cewnikowaniu naczyń,
  • kontakt z moczem, krwią i płynem irygacyjnym przy zabiegach endoskopowych,
  • promieniowanie laserowe i odbicia przy rozdrabnianiu złogów,
  • dym chirurgiczny z diatermii i aerozol z pola operacyjnego,
  • wymuszona pozycja ciała i obciążenie nadgarstka przy badaniach ultrasonograficznych oraz operacjach laparoskopowych,
  • praca przy monitorze ekranowym i torze wizyjnym w przyciemnionym pomieszczeniu,
  • uraz zadany przez wyrywające się dziecko przy badaniu i cewnikowaniu.

Czynniki chemiczne:

  • kwas nadoctowy i aldehyd glutarowy stosowane w myjniach endoskopów,
  • jodopowidon, chlorheksydyna i alkohole do dezynfekcji pola operacyjnego i rąk,
  • jodowe środki cieniujące podawane do pęcherza i naczyń,
  • lateks i akceleratory gumy w rękawicach i cewnikach.

Czynniki biologiczne:

  • bakterie Escherichia coli, Klebsiella, Pseudomonas i Enterococcus z moczu, w tym szczepy wielolekooporne,
  • wirusy HBV, HCV i HIV przenoszone przez krew przy zakłuciu i skaleczeniu,
  • wirusy grypy, RSV i adenowirusy na oddziale dziecięcym.

Czynniki psychofizyczne:

  • praca zmianowa i dyżurowa, w tym w porze nocnej,
  • presja czasu przy skręcie jądra, urazie nerki i ostrym zatrzymaniu moczu,
  • odpowiedzialność za odległy wynik operacji rekonstrukcyjnej u małego dziecka,
  • napięcie i agresja słowna ze strony rodziców przy powikłaniach i długim oczekiwaniu,
  • obciążenie psychiczne badaniem okolic intymnych dziecka i rozmowami o zaburzeniach rozwoju płciowego,
  • obciążenie wzroku pracą z torem wizyjnym i obrazem ultrasonograficznym.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku lekarza – specjalisty urologii dziecięcej.

Środki ochrony indywidualnej

  • fartuch i osłona tarczycy pochłaniające promieniowanie oraz okulary ochronne – promieniowanie rtg;
  • dawkomierz indywidualny – promieniowanie rtg;
  • rękawice chirurgiczne zakładane podwójnie i rękawice nitrylowe do czynności zabiegowych – zaklucie, kontakt z plynami, bakterie moczowe, zakazenia krwiopochodne, lateks, srodki dezynfekcyjne;
  • okulary ochronne lub osłona twarzy oraz maska chirurgiczna przy zabiegach z ryzykiem rozprysku – kontakt z plynami, dym chirurgiczny, bakterie moczowe, zakazenia kropelkowe;
  • okulary o filtrze dopasowanym do długości fali lasera – promieniowanie laserowe;
  • rękawice odporne na substancje chemiczne i okulary przy obsłudze myjni endoskopów – srodki do endoskopow, srodki cieniujace.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

  • parawany i osłony podwieszane przy aparacie rentgenowskim, tryb pulsacyjny i protokoły dziecięce o obniżonej dawce – promieniowanie rtg;
  • stoły operacyjne i fotele o regulowanej wysokości, podnóżki i podparcie przedramion – ciezar odziezy ochronnej, pozycja wymuszona;
  • odciąg miejscowy dymu chirurgicznego i wentylacja sali operacyjnej – dym chirurgiczny;
  • zamknięte myjnie-dezynfektory endoskopów z odprowadzeniem par i wentylacja pomieszczenia – srodki do endoskopow;
  • narzędzia i igły z osłoną bezpieczeństwa oraz pojemniki na odpady ostre – zaklucie;
  • oznakowanie strefy lasera, blokada drzwi i filtr na torze wizyjnym – promieniowanie laserowe;
  • monitory o odpowiedniej jasności i oświetlenie uzupełniające w pracowni endoskopowej – monitor, obciazenie wzroku;
  • fotele i leżanki z unieruchomieniem dziecka oraz obecność pielęgniarki – uraz od pacjenta.

Środki organizacyjne

  • kontrola dawek indywidualnych, szkolenia z ochrony radiologicznej i rejestr procedur pod kontrolą obrazu – promieniowanie rtg;
  • procedura postępowania po zakłuciu i ekspozycji z dostępnością profilaktyki poekspozycyjnej – zaklucie, kontakt z plynami, zakazenia krwiopochodne;
  • reżim kontaktowy i izolacja dzieci z zakażeniem szczepem wielolekoopornym – bakterie moczowe, zakazenia kropelkowe;
  • przerwy między zabiegami laparoskopowymi i rotacja zadań w pracowni ultrasonograficznej – pozycja wymuszona, obciazenie wzroku, monitor;
  • harmonogram dyżurów z odpoczynkiem po dyżurze nocnym – dyzury;
  • zasady badania okolic intymnych w obecności opiekuna i dokumentowanie zgody – intymnosc badania, uraz od pacjenta;
  • ścieżki szybkiego postępowania w stanach nagłych i ćwiczenia zespołu – presja naglych stanow;
  • konsultacje zespołowe trudnych przypadków i omawianie powikłań – odpowiedzialnosc za wynik, agresja opiekunow.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla lekarza – specjalisty urologii dziecięcej.

  • czynniki fizyczne – promieniowanie jonizujące przy badaniach i zabiegach pod kontrolą obrazu, promieniowanie laserowe, praca przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie, długotrwała praca w pozycji stojącej;
  • czynniki chemiczne – kwas nadoctowy, aldehyd glutarowy, jodopowidon, chlorheksydyna, alkohole, jodowe środki cieniujące, lateks, dym chirurgiczny;
  • czynniki biologiczne – bakterie układu moczowego, w tym szczepy wielolekooporne, wirusy HBV, HCV i HIV, wirusy grypy i RSV – czynniki grupy 2 i 3 zagrożenia;
  • inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca w porze nocnej i dyżury, ryzyko zakłucia i skaleczenia, kontakt z moczem i krwią, wymuszone pozycje ciała, obciążenie psychiczne.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

Ostatnia aktualizacja: 29 października 2026

FAQ