Kierownik szkółki jeździeckiej – kod 143115 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Kierownik szkółki jeździeckiej organizuje i nadzoruje działalność ośrodka nauki jazdy konnej – układa grafik zajęć, dobiera konie do jeźdźców, kieruje pracą instruktorów i stajennych, dba o stan zdrowia i użytkowanie koni oraz o bezpieczeństwo uczestników zajęć. Często sam prowadzi jazdy, lonżuje i przygotowuje konie, a także odpowiada za infrastrukturę stajni, ujeżdżalni i padoków.
Kierownik szkółki jeździeckiej – wymagania w stosunku do pracownika
- wykształcenie średnie lub wyższe, preferowane w zakresie hodowli koni, zootechniki, rekreacji lub sportu,
- uprawnienia instruktora jazdy konnej lub trenera jeździectwa nadane przez Polski Związek Jeździecki lub inną uprawnioną organizację – jeśli kierownik prowadzi zajęcia,
- wieloletnie doświadczenie w pracy z końmi, znajomość ich zachowania, żywienia i pielęgnacji,
- umiejętność organizacji pracy zespołu i ośrodka, planowania budżetu i zakupów pasz,
- znajomość zasad bezpieczeństwa uczestników zajęć, w tym dzieci, oraz zasad ubezpieczenia jeźdźców,
- znajomość przepisów dotyczących identyfikacji i rejestracji koni oraz dobrostanu zwierząt,
- umiejętność udzielania pierwszej pomocy przy urazach jeździeckich.
Inne nazwy stanowiska
Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:
- kierownik ośrodka jeździeckiego,
- kierownik stajni rekreacyjnej,
- manager klubu jeździeckiego,
- koordynator szkółki jeździeckiej,
- kierownik ośrodka hipoterapii.
Badania
- wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie z zakresu medycyny pracy,
- ocena narządu ruchu, kręgosłupa i równowagi ze względu na jazdę konną, upadki i prace stajenne,
- ocena układu oddechowego i skóry pod kątem alergii na sierść końską, pył siana i słomy,
- szczepienie przeciw tężcowi oraz – według wskazań lekarza – przeciw kleszczowemu zapaleniu mózgu,
- badanie wzroku przy pracy przy monitorze ekranowym i kierowaniu pojazdem z przyczepą do przewozu koni.
Szkolenia bhp i inne
- szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
- szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 5 lat dla osób kierujących pracownikami,
- kursy doskonalące instruktorów jeździectwa i szkolenia z bezpieczeństwa w jeździectwie,
- szkolenie z pierwszej pomocy przedmedycznej, w tym przy urazach głowy i kręgosłupa,
- szkolenie z ochrony przeciwpożarowej stajni i ewakuacji koni,
- instruktaż bezpiecznej obsługi koni – prowadzenie, wiązanie, załadunek do przyczepy.
Środowisko pracy
Kierownik pracuje w stajni, na ujeżdżalni krytej i otwartej, na padokach i w terenie, a część dnia spędza w biurze ośrodka przy grafikach, rozliczeniach i kontaktach z klientami. Prace prowadzi w każdej pogodzie, wśród pyłu z podłoża ujeżdżalni, siana i słomy, w stajni o podwyższonym stężeniu amoniaku. Ma stały kontakt z końmi o różnym temperamencie, z dziećmi i początkującymi jeźdźcami, a weekendy, wakacje i obozy są okresem największego obciążenia. Na stanowisku wykorzystuje się:
- konie szkółkowe z ogłowiami, siodłami, wypinaczami i lonżami;
- ujeżdżalnia kryta i otwarta, padoki, myjka dla koni;
- taczki, widły, ładowarka kompaktowa do wywozu obornika i rozwożenia ściółki;
- przyczepa lub koniowóz do transportu koni;
- kaski i kamizelki ochronne dla jeźdźców;
- komputer i telefon do obsługi rezerwacji i grafików.
Identyfikacja zagrożeń
Czynniki fizyczne:
- upadek z konia podczas jazdy lub lonżowania,
- kopnięcie, ugryzienie, przygniecenie lub nadepnięcie przez konia,
- wleczenie przez konia przy prowadzeniu lub zaplątaniu się w lonżę,
- potknięcie i poślizgnięcie na nierównym podłożu stajni, padoków i ujeżdżalni,
- potrącenie lub przygniecenie przez ładowarkę i przyczepę,
- pył z podłoża ujeżdżalni, siana i słomy,
- praca w niekorzystnych warunkach atmosferycznych,
- pożar stajni i magazynu siana.
Czynniki chemiczne:
- amoniak z rozkładu moczu i obornika w stajni,
- środki dezynfekcyjne i preparaty pielęgnacyjne dla koni,
- spaliny ładowarki i ciągnika w zamkniętych pomieszczeniach.
Czynniki biologiczne:
- laseczki tężca w glebie i oborniku,
- grzyby dermatofitowe wywołujące grzybicę skóry przenoszoną przez konie,
- kleszcze przenoszące boreliozę i kleszczowe zapalenie mózgu,
- alergeny – sierść i naskórek koni, zarodniki grzybów pleśniowych z siana.
Czynniki psychofizyczne:
- odpowiedzialność za bezpieczeństwo jeźdźców, w tym dzieci, i za zdrowie koni,
- ciężka praca fizyczna – przenoszenie siodeł, worków z paszą, belek siana,
- długi i nieregularny czas pracy, praca w weekendy i święta,
- stres przy wypadkach jeździeckich i konfliktach z rodzicami lub klientami,
- obciążenie organizacyjne i finansowe prowadzeniem ośrodka.
Środki ochronne
Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku kierownika szkółki jeździeckiej.
Środki ochrony indywidualnej
- kask jeździecki z certyfikatem i kamizelka ochronna – upadek z konia, kopnięcie;
- obuwie jeździeckie i stajenne z podnoskiem lub wzmocnionym czubkiem – nadepnięcie przez konia, poślizgnięcie;
- rękawiczki jeździeckie i robocze – wleczenie, otarcia przy lonżowaniu, środki dezynfekcyjne, grzybica;
- półmaska filtrująca FFP2 przy pracach z sianem i ściółką – pył, alergeny, zarodniki grzybów;
- odzież robocza dostosowana do pogody i repelenty – niekorzystne warunki atmosferyczne, kleszcze;
- kamizelka odblaskowa przy jazdach w terenie i pracy przy ładowarce – potrącenie przez pojazd.
Środki ochrony zbiorowej i techniczne
- boksy z bezpiecznymi zamknięciami, szerokie korytarze stajenne i wiązania z szybkozłączem – kopnięcie, przygniecenie, wleczenie;
- podłoże ujeżdżalni regularnie wyrównywane i zraszane – upadek z konia, pył;
- wentylacja stajni i codzienne usuwanie obornika – amoniak, alergeny;
- ogrodzenia padoków i ujeżdżalni zapobiegające ucieczce koni – kopnięcie, stratowanie;
- wydzielone drogi dla ładowarki i zakaz jej pracy przy prowadzonych koniach – potrącenie, przygniecenie, spaliny;
- oddzielny magazyn siana i słomy, gaśnice, hydranty i plan ewakuacji koni – pożar;
- podesty do wsiadania i wózki do transportu siodeł i pasz – ciężka praca fizyczna.
Środki organizacyjne
- dobór koni do umiejętności jeźdźców i wyłączanie z zajęć koni nieprzewidywalnych – upadek z konia, kopnięcie;
- regulamin ośrodka z obowiązkiem jazdy w kasku i limitem liczby jeźdźców na instruktora – upadek z konia, odpowiedzialność za bezpieczeństwo;
- program szczepień i odrobaczania koni, kontrola weterynaryjna i izolacja koni z objawami grzybicy – grzybica, choroby zakaźne;
- szczepienie przeciw tężcowi i przegląd ciała po pracy na padokach – tężec, kleszcze;
- grafik pracy z dniami wolnymi i podziałem obowiązków z instruktorami – nieregularny czas pracy, obciążenie organizacyjne;
- procedura postępowania po wypadku, apteczka i wyszkolona osoba do pierwszej pomocy – stres przy wypadkach;
- przerwanie zajęć terenowych przy burzy, upale i oblodzeniu – warunki atmosferyczne, poślizgnięcie;
- zakaz palenia tytoniu w stajni i magazynach – pożar;
- jasne zasady komunikacji z rodzicami i umowy z klientami – konflikty z klientami.
Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie
Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla kierownika szkółki jeździeckiej.
- czynniki fizyczne – pył organiczny (siano, słoma, podłoże ujeżdżalni), praca w niekorzystnych warunkach atmosferycznych;
- czynniki chemiczne – amoniak, środki dezynfekcyjne, spaliny silników wysokoprężnych;
- czynniki biologiczne – Clostridium tetani, grzyby dermatofitowe, Borrelia burgdorferi, wirus kleszczowego zapalenia mózgu, alergeny zwierzęce i zarodniki grzybów pleśniowych;
- inne czynniki, w tym niebezpieczne – jazda konna i obsługa koni z ryzykiem upadku i urazu zadanego przez zwierzę, ręczne przenoszenie ciężarów, kierowanie pojazdem z przyczepą do przewozu koni, nieregularny czas pracy.
Podobne stanowiska
Podstawa prawna
Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).