Laborant mikrobiologiczny – kod 314101 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Laborant mikrobiologiczny przygotowuje pożywki i odczynniki, wykonuje posiewy, izolację i identyfikację drobnoustrojów oraz oznaczenia lekowrażliwości w laboratoriach szpitalnych, sanitarno-epidemiologicznych, przemysłu spożywczego i farmaceutycznego. Prowadzi sterylizację sprzętu w autoklawie, unieszkodliwia materiał zakaźny i dokumentuje wyniki zgodnie z systemem jakości laboratorium.
Laborant mikrobiologiczny – wymagania w stosunku do pracownika
- wykształcenie co najmniej średnie o profilu laboratoryjnym, chemicznym lub biologicznym, np. technik analityki, technik ochrony środowiska, technik technologii żywności,
- znajomość technik mikrobiologicznych – posiewów, barwienia preparatów, liczenia kolonii, metod ilościowych i jakościowych,
- znajomość zasad pracy z czynnikami biologicznymi w grupach zagrożenia 2 i 3 oraz zasad pracy w komorze laminarnej,
- umiejętność obsługi autoklawu, cieplarek, komór beztlenowych i automatycznych systemów identyfikacji drobnoustrojów,
- znajomość wymagań dobrej praktyki laboratoryjnej i normy PN-EN ISO/IEC 17025 lub PN-EN ISO 15189,
- dokładność, sumienność i umiejętność prowadzenia dokumentacji badań,
- dobry wzrok, w tym prawidłowe rozróżnianie barw, potrzebne przy ocenie preparatów i wzrostu kolonii.
Inne nazwy stanowiska
Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:
- technik laboratorium mikrobiologicznego,
- laborant ds. badań mikrobiologicznych,
- asystent laboratorium mikrobiologicznego,
- laborant mikrobiologii żywności,
- pracownik pracowni mikrobiologii.
Badania
- wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie z zakresu medycyny pracy z uwzględnieniem narażenia na szkodliwe czynniki biologiczne,
- badanie okulistyczne, w tym ocena widzenia barw, ze względu na pracę z mikroskopem i ocenę preparatów barwionych,
- ocena stanu skóry rąk przy częstym stosowaniu środków dezynfekcyjnych i rękawic,
- szczepienie przeciw WZW typu B oraz inne szczepienia zalecone przez lekarza medycyny pracy, zależnie od badanych drobnoustrojów,
- orzeczenie do celów sanitarno-epidemiologicznych – w laboratoriach zakładów produkujących żywność, gdy wymaga tego pracodawca lub organ sanitarny.
Szkolenia bhp i inne
- szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy w pracowni mikrobiologicznej,
- szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 5 lat,
- szkolenie z zasad pracy z czynnikami biologicznymi, postępowania z materiałem zakaźnym i odpadami medycznymi,
- instruktaż obsługi autoklawu i urządzeń ciśnieniowych zgodnie z instrukcją producenta i zakładu,
- szkolenie z postępowania po ekspozycji, rozlaniu hodowli lub stłuczeniu naczynia z materiałem zakaźnym,
- szkolenie z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w tym bezpiecznej pracy z palnikiem gazowym i alkoholem,
- szkolenia wewnętrzne systemu jakości – walidacja metod, kontrola pożywek, prowadzenie zapisów.
Środowisko pracy
Laborant mikrobiologiczny pracuje w pracowniach o poziomie hermetyczności zwykle 2, a w wybranych laboratoriach 3, wydzielonych od części biurowej i wyposażonych w komory bezpieczeństwa biologicznego klasy II, cieplarki, chłodziarki i zmywalnię. Część pracy odbywa się w pozycji siedzącej przy komorze laminarnej lub mikroskopie, część w pozycji stojącej przy zmywaniu szkła, przygotowaniu pożywek i obsłudze autoklawu. Pracownik ma kontakt z materiałem klinicznym (krew, mocz, plwocina, wymazy), próbkami żywności, wody i wymazami środowiskowymi oraz z hodowlami bakterii i grzybów. Laboratoria szpitalne pracują często w systemie zmianowym i dyżurowym, a w laboratoriach przemysłowych badania są podporządkowane rytmowi produkcji. Na stanowisku wykorzystuje się:
- komora bezpieczeństwa biologicznego klasy II i komora beztlenowa;
- autoklaw parowy, sterylizator suchego gorąca i łaźnie wodne;
- cieplarki, chłodziarki, zamrażarki niskotemperaturowe i lodówki na odczynniki;
- mikroskop świetlny, licznik kolonii, automatyczne systemy identyfikacji i oznaczania lekowrażliwości;
- palnik gazowy lub elektryczny, ezy, pipety automatyczne, szkło laboratoryjne i płytki Petriego;
- pożywki, barwniki, odczynniki, krążki z antybiotykami i preparaty dezynfekcyjne;
- komputer z systemem informatycznym laboratorium (LIS).
Identyfikacja zagrożeń
Czynniki fizyczne:
- oparzenie parą i gorącymi elementami autoklawu oraz gorącymi, płynnymi pożywkami,
- oparzenie płomieniem palnika i pożar alkoholu używanego do opalania sprzętu,
- skaleczenie stłuczonym szkłem laboratoryjnym, igłami i ostrymi narzędziami,
- odmrożenie przy pracy z zamrażarkami niskotemperaturowymi i ciekłym azotem,
- promieniowanie nadfioletowe lamp bakteriobójczych w komorze i pomieszczeniu,
- porażenie prądem elektrycznym od aparatury laboratoryjnej,
- długotrwała praca w pozycji siedzącej z pochyleniem przy komorze i mikroskopie,
- obciążenie narządu wzroku przy mikroskopie i ocenie wzrostu kolonii,
- poślizgnięcie się na mokrej posadzce w zmywalni.
Czynniki chemiczne:
- etanol i izopropanol używane do dezynfekcji i opalania sprzętu,
- preparaty dezynfekcyjne zawierające podchloryn sodu, nadtlenek wodoru lub kwas nadoctowy,
- barwniki i odczynniki do barwienia preparatów – fiolet krystaliczny, płyn Lugola, safranina, fuksyna,
- formaldehyd i aldehyd glutarowy stosowane do dezynfekcji pomieszczeń i utrwalania preparatów,
- odczynniki do identyfikacji biochemicznej, w tym nadtlenek wodoru i odczynnik Kovacsa.
Czynniki biologiczne:
- bakterie chorobotwórcze w hodowlach i materiale – m.in. Escherichia coli, pałeczki Salmonella, Listeria monocytogenes, Staphylococcus aureus, w tym szczepy wielooporne,
- wirusy przenoszone przez krew w materiale klinicznym – HBV, HCV, HIV,
- prątki gruźlicy w laboratoriach wykonujących badania w kierunku gruźlicy,
- grzyby pleśniowe i drożdżopodobne – kropidlaki z rodzaju Aspergillus i drożdżaki z rodzaju Candida – oraz ich zarodniki.
Czynniki psychofizyczne:
- odpowiedzialność za wynik badania, od którego zależy leczenie pacjenta lub dopuszczenie produktu do obrotu,
- praca w pośpiechu przy badaniach pilnych (cito) i dużej liczbie próbek,
- monotonia czynności powtarzalnych przy posiewach i pipetowaniu,
- praca zmianowa i dyżury, w tym w porze nocnej,
- obciążenie statyczne kończyn górnych przy pracy z pipetą.
Środki ochronne
Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku laboranta mikrobiologicznego.
Środki ochrony indywidualnej
- fartuch ochronny z długim rękawem zapinany z tyłu lub z boku, zmieniany zgodnie z procedurą – bakterie chorobotwórcze, wirusy przenoszone przez krew;
- rękawice nitrylowe jednorazowe – bakterie chorobotwórcze, wirusy przenoszone przez krew, preparaty dezynfekcyjne, barwniki;
- okulary lub przyłbica ochronna – wirusy przenoszone przez krew, preparaty dezynfekcyjne, odczynniki, skaleczenie szkłem;
- półmaska filtrująca FFP3 – prątki gruźlicy, grzyby pleśniowe i ich zarodniki;
- rękawice termoizolacyjne i fartuch przy rozładunku autoklawu – oparzenie parą i gorącymi pożywkami;
- rękawice kriogeniczne i osłona twarzy – odmrożenie przy pracy z ciekłym azotem;
- obuwie robocze na podeszwie przeciwpoślizgowej – poślizgnięcie się na mokrej posadzce.
Środki ochrony zbiorowej i techniczne
- komora bezpieczeństwa biologicznego klasy II z okresową kontrolą przepływu powietrza i filtrów HEPA – bakterie chorobotwórcze, prątki gruźlicy, grzyby pleśniowe;
- autoklaw z blokadą drzwi przy ciśnieniu i zaworem bezpieczeństwa, z rejestracją parametrów cykli – oparzenie parą, bakterie chorobotwórcze;
- palnik elektryczny lub mikrospalarka zamiast otwartego płomienia – oparzenie płomieniem, pożar alkoholu;
- wentylacja mechaniczna i dygestorium do pracy z odczynnikami lotnymi – formaldehyd, aldehyd glutarowy, odczynniki do identyfikacji;
- pojemniki na ostre odpady i odpady zakaźne oraz pojemniki transportowe na próbki – skaleczenie szkłem i igłami, wirusy przenoszone przez krew;
- blokada lampy UV przy otwartej komorze lub obecności ludzi w pomieszczeniu – promieniowanie nadfioletowe;
- sprawna aparatura z przeglądami i badaniami ochrony przeciwporażeniowej – porażenie prądem elektrycznym;
- regulowane krzesła, podnóżki i mikroskop z regulacją okularów – praca w pozycji siedzącej z pochyleniem, obciążenie narządu wzroku.
Środki organizacyjne
- instrukcje pracy z czynnikami biologicznymi i rejestr pracowników narażonych na czynniki z grupy 3 i 4 – bakterie chorobotwórcze, prątki gruźlicy;
- procedura postępowania poekspozycyjnego i dostęp do profilaktyki po zakłuciu – wirusy przenoszone przez krew;
- zakaz spożywania posiłków, picia i używania telefonu w pracowni, higiena rąk – bakterie chorobotwórcze, grzyby pleśniowe;
- karty charakterystyki i instrukcje stosowania dezynfektantów i odczynników – etanol i izopropanol, preparaty dezynfekcyjne, barwniki, formaldehyd;
- przerwy w pracy przy mikroskopie i rotacja czynności między posiewami a pracami przygotowawczymi – obciążenie narządu wzroku, monotonia, obciążenie statyczne kończyn górnych;
- ustalenie kolejności i limitów badań pilnych oraz zastępstw – praca w pośpiechu, odpowiedzialność za wynik badania;
- harmonogram pracy zmianowej zgodny z przepisami o odpoczynku dobowym – praca zmianowa i dyżury.
Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie
Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla laboranta mikrobiologicznego.
- czynniki fizyczne – promieniowanie nadfioletowe (lampy bakteriobójcze), praca przy mikroskopie optycznym, niska temperatura (zamrażarki, ciekły azot);
- czynniki chemiczne – etanol, izopropanol, podchloryn sodu, nadtlenek wodoru, formaldehyd, aldehyd glutarowy, barwniki laboratoryjne;
- czynniki biologiczne – szkodliwe czynniki biologiczne grupy 2 i 3 – bakterie chorobotwórcze (Salmonella, Listeria, Staphylococcus aureus), prątki gruźlicy, wirusy HBV, HCV, HIV, grzyby pleśniowe;
- inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca z materiałem zakaźnym, obsługa autoklawu (para pod ciśnieniem), praca z otwartym płomieniem, praca zmianowa, w tym w porze nocnej.
Podobne stanowiska
- laborant,
- laborant medyczny,
- technik analityki medycznej,
- diagnosta laboratoryjny,
- pracownik laboratorium weterynaryjnego.
Podstawa prawna
Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).