Stanowiska pracy

W serwisie znajdziesz już 2591 stanowisk pracy z opisem zagrożeń i ryzyk zawodowych. Najszybciej trafisz na swoje przez wyszukiwarkę u góry strony, a poniżej jest pełna lista alfabetyczna.

A – B159
C – D134
E – G142
H – I191
J – K278
L – Ł95
M – N293
O333
P306
R – S319
Ś – T254
U – Ż87
Bezpłatny generator karty szkolenia wstępnego BHPWypełnij formularz i pobierz gotowy PDF zgodny ze wzorem z rozporządzenia – od razu, bez rejestracji. Wersje PL, EN i UA.Otwórz generator na cedego.pl →
Potrzebujesz oceny ryzyka dla całej firmy?Opracuje ją specjalista BHP z CEDEGO – zdalnie lub z wizją lokalną, z konsultacją online w Microsoft Teams. Bezpłatna wycena w 1 dzień roboczy.Zamów ocenę dla firmy →
bhp ryzyko zawodowe technik mechanik maszyn i urządzeń

Technik mechanik maszyn i urządzeń

Technik mechanik maszyn i urządzeń – kod 311508 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Technik mechanik maszyn i urządzeń przygotowuje, uruchamia i utrzymuje w sprawności maszyny produkcyjne oraz urządzenia techniczne w zakładzie. Prowadzi przeglądy i remonty, dokonuje pomiarów warsztatowych, ustawia maszyny po remoncie, wymienia łożyska, przekładnie i uszczelnienia, diagnozuje drgania i nieszczelności oraz prowadzi dokumentację techniczną i plany utrzymania ruchu.

Technik mechanik maszyn i urządzeń – wymagania w stosunku do pracownika

  • wykształcenie średnie techniczne w zawodzie mechanicznym,
  • umiejętność czytania rysunku technicznego, schematów hydraulicznych i pneumatycznych,
  • umiejętność posługiwania się narzędziami pomiarowymi – suwmiarka, mikrometr, czujnik zegarowy,
  • znajomość zasad centrowania wałów, wyważania i diagnostyki drganiowej,
  • uprawnienia UDT do obsługi wózka jezdniowego lub suwnicy, jeśli wymaga tego zakres pracy,
  • brak przeciwwskazań do pracy na wysokości i do pracy zmianowej.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

  • mechanik utrzymania ruchu,
  • technik utrzymania maszyn,
  • mechanik remontowy maszyn,
  • specjalista utrzymania ruchu mechanicznego,
  • ustawiacz maszyn produkcyjnych.

Badania

  • wstępne badania lekarskie przed rozpoczęciem pracy,
  • okresowe badania lekarskie w terminach wyznaczonych przez lekarza medycyny pracy,
  • kontrolne badania lekarskie po niezdolności do pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż 30 dni,
  • badania do pracy na wysokości powyżej 3 m przy pracach na konstrukcjach maszyn i w podestach,
  • badania psychotechniczne – gdy technik obsługuje wózki jezdniowe lub suwnice.

Szkolenia bhp i inne

  • szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
  • szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 3 lata,
  • instruktaż bezpiecznego wykonywania remontów, w tym procedury odłączania i blokowania zasilania maszyn,
  • szkolenie z pracy na wysokości i z użytkowania podestów ruchomych,
  • szkolenie z zawieszania ładunków i współpracy z operatorem suwnicy,
  • szkolenie z pracy w przestrzeniach zamkniętych – zbiorniki, mieszalniki, kanały,
  • szkolenie z pierwszej pomocy, w tym przy urazach zmiażdżeniowych i amputacjach.

Środowisko pracy

Technik pracuje na hali produkcyjnej między pracującymi maszynami, w warsztacie mechanicznym oraz przy maszynach zatrzymanych do remontu. Hala jest głośna, zapylona i w części ciepła od urządzeń technologicznych, a posadzki bywają zaolejone. Przy remontach demontuje się ciężkie elementy – silniki, przekładnie, wały – z użyciem suwnicy i wciągników, w pozycjach wymuszonych, w wąskich przestrzeniach między konstrukcjami. Część prac wykonuje się na podestach, drabinach i konstrukcjach maszyn, część we wnętrzu mieszalników i zbiorników. Postoje remontowe planuje się na weekendy i noce, a awarie usuwa w pośpiechu, bo zatrzymana maszyna wstrzymuje produkcję. Na stanowisku wykorzystuje się:

  • klucze dynamometryczne, zestawy nasadek, ściągacze i podgrzewacze indukcyjne łożysk;
  • suwmiarki, mikrometry, czujniki zegarowe i przyrządy do centrowania laserowego;
  • analizator drgań, pirometr i kamera termowizyjna;
  • suwnice, wciągniki, zawiesia pasowe i podnośniki hydrauliczne;
  • tokarka, wiertarka, szlifierka kątowa i spawarka w warsztacie;
  • układy hydrauliczne i pneumatyczne maszyn wraz z armaturą;
  • oleje, smary i środki do czyszczenia części.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

  • pochwycenie przez wały, sprzęgła, przekładnie pasowe i łańcuchowe przy pracach regulacyjnych na maszynie w ruchu,
  • przygniecenie przez demontowany silnik, przekładnię lub osłonę oraz spadnięcie ładunku z zawiesia,
  • skaleczenia ostrymi krawędziami, uderzenia młotkiem i odrzucone odpryski przy szlifowaniu,
  • porażenie prądem przy pracach na maszynie zasilanej z rozdzielnicy i przy użyciu narzędzi elektrycznych,
  • hałas hali produkcyjnej, szlifierek kątowych i urządzeń pneumatycznych,
  • drgania miejscowe od szlifierek, młotów pneumatycznych i klucza udarowego,
  • upadek z drabiny, podestu ruchomego i konstrukcji maszyny,
  • poślizgnięcie na zaolejonej posadzce i potknięcie o elementy rozłożone przy remoncie,
  • oparzenia od gorących części maszyn, podgrzewaczy indukcyjnych łożysk i prac spawalniczych,
  • uwolnienie energii zakumulowanej w układzie hydraulicznym, pneumatycznym i w naprężonych sprężynach.

Czynniki chemiczne:

  • oleje hydrauliczne, przekładniowe i smary stałe, kontakt ze skórą i mgła olejowa,
  • rozpuszczalniki i preparaty odtłuszczające do mycia części, w tym zawierające węglowodory,
  • dymy spawalnicze zawierające tlenki żelaza i manganu przy naprawach konstrukcji,
  • pozostałości czynników technologicznych w remontowanych maszynach, w tym kwasów, zasad i substancji sypkich.

Czynniki psychofizyczne:

  • presja czasu przy usuwaniu awarii zatrzymujących produkcję,
  • praca zmianowa i remonty prowadzone w nocy oraz w dni wolne,
  • praca w pozycjach wymuszonych, w wąskich przestrzeniach i z rękami powyżej barków,
  • odpowiedzialność za poprawność montażu i bezpieczeństwo maszyn przekazywanych do produkcji,
  • dźwiganie narzędzi, części zamiennych i elementów maszyn.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku technika mechanika maszyn i urządzeń.

Środki ochrony indywidualnej

  • odzież robocza bez luźnych elementów, bez rękawic przy węzłach wciągających – pochwycenie przez elementy ruchome;
  • obuwie ochronne z podnoskiem i wkładką antyprzebiciową oraz hełm przy pracach dźwigowych – przygniecenie ciężkim elementem, upadek na tym samym poziomie;
  • okulary ochronne, osłona twarzy, rękawice odporne na przecięcie i chemoodporne oraz tarcza spawalnicza – skaleczenie i uderzenie, oparzenia i gorące powierzchnie, oleje i smary, rozpuszczalniki do mycia części, czynniki technologiczne w maszynach;
  • ochronniki słuchu w hali i przy pracach szlifierskich – hałas;
  • rękawice antywibracyjne i nakolanniki – drgania miejscowe, wymuszona pozycja ciała;
  • szelki bezpieczeństwa z amortyzatorem na podestach i konstrukcjach maszyn – upadek z wysokości;
  • półmaska z filtrem i tarcza spawalnicza przy naprawach spawanych – dymy spawalnicze.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

  • osłony stałe i ruchome z blokadą, wyłączniki krańcowe i linki awaryjnego zatrzymania – pochwycenie przez elementy ruchome;
  • suwnice i wciągniki z atestem, zawiesia z certyfikatem i wyznaczone strefy składowania części – przygniecenie ciężkim elementem, dźwiganie;
  • rozdzielnice z wyłącznikami różnicowoprądowymi i narzędzia zasilane niskim napięciem – prąd elektryczny;
  • podesty stałe, balustrady i podnośniki zamiast drabin przy pracach na maszynach – upadek z wysokości;
  • wychwytywanie i usuwanie wycieków oleju, maty chłonne i posadzki antypoślizgowe – upadek na tym samym poziomie, oleje i smary;
  • zaworowe układy rozprężania hydrauliki, podparcia mechaniczne i blokady elementów ruchomych – uwolnienie energii zakumulowanej.

Środki organizacyjne

  • procedura odłączania i blokowania zasilania maszyn przed remontem, z kłódkami i tablicami – pochwycenie przez elementy ruchome, prąd elektryczny, uwolnienie energii zakumulowanej;
  • pozwolenie na pracę szczególnie niebezpieczną i asekuracja przy wejściu do mieszalników i zbiorników – czynniki technologiczne w maszynach, upadek z wysokości;
  • planowanie postojów remontowych z realnym zapasem czasu i podziałem zadań – presja czasu przy awariach, odpowiedzialność za bezpieczeństwo maszyn;
  • praca w zespole przy demontażu ciężkich elementów i zakaz przebywania pod zawieszonym ładunkiem – przygniecenie ciężkim elementem;
  • grafik zmian ograniczający nocne remonty z rzędu i czas na odpoczynek – praca zmianowa;
  • rotacja zadań w pozycjach wymuszonych, sprzęt pomocniczy do przenoszenia części – wymuszona pozycja ciała, dźwiganie;
  • pomiary hałasu i drgań na stanowiskach oraz ograniczanie czasu pracy narzędziami udarowymi – hałas, drgania miejscowe;
  • odbiór maszyny po remoncie z próbą techniczną i protokołem – odpowiedzialność za bezpieczeństwo maszyn, oparzenia i gorące powierzchnie, dymy spawalnicze.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla technika mechanika maszyn i urządzeń.

  • czynniki fizyczne – hałas, drgania mechaniczne o działaniu miejscowym, praca w kontakcie z gorącymi powierzchniami, niekorzystny mikroklimat w hali produkcyjnej;
  • czynniki chemiczne – oleje mineralne – hydrauliczne i przekładniowe, mgła olejowa, rozpuszczalniki węglowodorowe do mycia części, dymy spawalnicze z tlenkami żelaza i manganu;
  • czynniki biologiczne – brak;
  • inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca na wysokości powyżej 3 m, obsługa urządzeń transportu bliskiego, praca przy maszynach w ruchu, praca w przestrzeniach zamkniętych, dźwiganie i wymuszona pozycja ciała, praca zmianowa i w porze nocnej.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

Ostatnia aktualizacja: 6 listopada 2026

FAQ