Instruktor sportów siłowych

Instruktor sportów siłowych – kod 342307 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Instruktor sportów siłowych prowadzi zajęcia z podnoszenia ciężarów, trójboju siłowego, kulturystyki i treningu funkcjonalnego z obciążeniem na siłowniach, w klubach sportowych i ośrodkach szkoleniowych. Uczy techniki ćwiczeń, asekuruje ćwiczących przy sztandze, układa plany treningowe, ustawia maszyny i obciążenia, pilnuje porządku na sali oraz przygotowuje zawodników do startów.

Instruktor sportów siłowych – wymagania w stosunku do pracownika

ukończony kurs instruktorski z kulturystyki, podnoszenia ciężarów lub trójboju siłowego albo studia z wychowania fizycznego lub sportu,
znajomość techniki ćwiczeń ze sztangą, hantlami i na maszynach oraz zasad asekuracji,
znajomość podstaw fizjologii wysiłku, anatomii i metodyki treningu,
umiejętność udzielania pierwszej pomocy i obsługi automatycznego defibrylatora AED,
komunikatywność i umiejętność pracy z osobami o różnym poziomie sprawności,
stan zdrowia pozwalający na wysiłek fizyczny i asekurację przy dużych obciążeniach.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

instruktor siłowni,
instruktor kulturystyki,
instruktor treningu siłowego,
instruktor podnoszenia ciężarów,
instruktor trójboju siłowego.

Badania

wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie z zakresu medycyny pracy,
ocena wydolności układu krążenia i układu ruchu – przy pracy wymagającej dużego wysiłku fizycznego, według wskazań lekarza,
badanie słuchu – według wskazań lekarza, przy zajęciach z głośną muzyką przez wiele godzin dziennie.

Szkolenia bhp i inne

szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 5 lat,
szkolenie z udzielania pierwszej pomocy i użycia AED – z regularnym odświeżaniem,
instruktaż z obsługi maszyn treningowych i zasad ich codziennej kontroli,
kursy doskonalące z techniki ćwiczeń i metodyki treningu siłowego,
instruktaż z postępowania w razie urazu lub nagłego zatrzymania krążenia na sali.

Środowisko pracy

Instruktor sportów siłowych pracuje na sali treningowej z wolnymi ciężarami, platformami do podnoszenia ciężarów, klatkami do przysiadów i maszynami. Asekuruje ćwiczących przy wyciskaniu i przysiadach, demonstruje ćwiczenia i przenosi talerze, sztangi oraz hantle. Na sali panuje hałas upuszczanych ciężarów i głośnej muzyki, w powietrzu unosi się pył magnezji, a w godzinach szczytu bywa duszno i tłoczno. Praca odbywa się głównie popołudniami, wieczorami i w weekendy, gdy przychodzi najwięcej klientów. Instruktor odpowiada za bezpieczeństwo ćwiczących, w tym za reakcję w razie urazu lub zasłabnięcia. Na stanowisku wykorzystuje się:

sztangi olimpijskie, talerze bumpery i obciążenia żeliwne;
hantle, kettlebells i ławki regulowane;
klatki do przysiadów, stojaki z ogranicznikami i platformy do podnoszenia ciężarów;
maszyny siłowe z linkami i stosami obciążeń;
magnezja, pasy kulturystyczne i taśmy;
automatyczny defibrylator AED i apteczka.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

upadek sztangi lub talerza na stopy albo ciało przy asekuracji i odkładaniu sprzętu,
przeciążenie kręgosłupa i barków przy asekuracji dużych obciążeń,
ręczne przenoszenie i rozkładanie talerzy oraz hantli,
potknięcie o pozostawiony sprzęt na podłodze sali,
przytrzaśnięcie palców w maszynach i między talerzami,
pęknięcie linki lub uszkodzenie maszyny podczas ćwiczenia,
hałas upuszczanych ciężarów i głośnej muzyki,
mikroklimat sali – wysoka temperatura i wilgotność w godzinach szczytu.

Czynniki chemiczne:

pył magnezji (węglanu magnezu) wdychany na sali,
środki dezynfekcyjne do sprzętu na bazie alkoholu i czwartorzędowych soli amoniowych.

Czynniki biologiczne:

bakterie i grzyby skóry na wspólnie używanym sprzęcie, matach i w szatniach,
wirusy przenoszone drogą kropelkową w zatłoczonej sali.

Czynniki psychofizyczne:

odpowiedzialność za zdrowie i bezpieczeństwo ćwiczących,
stres przy zdarzeniach nagłych – urazach i zasłabnięciach klientów,
praca popołudniami, wieczorami i w weekendy,
presja wyników i oczekiwań klientów oraz zawodników,
ryzyko konfliktów z klientami łamiącymi regulamin sali.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku instruktora sportów siłowych.

Środki ochrony indywidualnej

obuwie sportowe ze wzmocnionym noskiem i stabilną podeszwą – upadek ciężaru na stopy, potknięcie;
pas lub rękawice treningowe przy demonstracji ćwiczeń – przeciążenie kręgosłupa, przytrzaśnięcie palców;
douszne ochronniki słuchu przy długotrwałej pracy w głośnej sali – hałas;
rękawice jednorazowe przy dezynfekcji i udzielaniu pierwszej pomocy – środki dezynfekcyjne, drobnoustroje;
odzież sportowa z materiałów odprowadzających wilgoć – wysoka temperatura i wilgotność.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

klatki z ogranicznikami bezpieczeństwa, stojaki asekuracyjne i podłogi amortyzujące – upadek sztangi, przeciążenie przy asekuracji;
stojaki na talerze i hantle przy stanowiskach – potknięcie, ręczne przenoszenie;
osłony stosów obciążeń i regularne przeglądy linek oraz maszyn – przytrzaśnięcie palców, uszkodzenie maszyny;
wentylacja mechaniczna i klimatyzacja sali – wysoka temperatura, pył magnezji, wirusy;
magnezja w płynie lub w zamkniętych pojemnikach – pył magnezji;
platformy wygłuszające i ograniczenie głośności muzyki – hałas;
dozowniki środków dezynfekcyjnych i ręczników jednorazowych – bakterie i grzyby skóry;
AED, apteczka i telefon alarmowy na sali – zdarzenia nagłe.

Środki organizacyjne

regulamin sali, obowiązek odkładania sprzętu i zasady asekuracji – potknięcie, upadek sztangi, konflikty z klientami;
praca w parach przy asekuracji maksymalnych obciążeń – przeciążenie kręgosłupa i barków;
wywiad zdrowotny i ankieta przed rozpoczęciem treningów – odpowiedzialność za zdrowie ćwiczących, zdarzenia nagłe;
procedura postępowania w razie urazu i zatrzymania krążenia oraz ćwiczenia praktyczne – stres przy zdarzeniach nagłych;
grafik z przerwami i ograniczeniem liczby godzin wieczornych pod rząd – praca wieczorami i w weekendy;
stosowanie środków dezynfekcyjnych według kart charakterystyki – środki dezynfekcyjne;
jasne zasady współpracy i realistyczne cele treningowe uzgadniane z klientem – presja wyników.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla instruktora sportów siłowych.

czynniki fizyczne – duży wysiłek fizyczny, dźwiganie i przenoszenie ciężarów, hałas, mikroklimat sali treningowej;
czynniki chemiczne – pył magnezji, środki dezynfekcyjne;
czynniki biologiczne – drobnoustroje na wspólnie używanym sprzęcie (bakterie, grzyby skóry);
inne czynniki, w tym niebezpieczne – asekuracja przy dużych obciążeniach, ryzyko urazów, praca popołudniami i wieczorami, odpowiedzialność za bezpieczeństwo ćwiczących.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

ryzyko zawodowe on-line

Stanowiska pracy