Policjant służby kontrterrorystycznej

Policjant służby kontrterrorystycznej – kod 335506 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Policjant służby kontrterrorystycznej służy w Biurze Operacji Antyterrorystycznych lub samodzielnych pododdziałach kontrterrorystycznych Policji. Realizuje zatrzymania osób szczególnie niebezpiecznych, uwalnia zakładników, prowadzi szturmy do budynków, pojazdów, autobusów i statków, zabezpiecza działania innych służb oraz wykonuje zadania z użyciem śmigłowców, technik linowych, materiałów wybuchowych i broni długiej.

Policjant służby kontrterrorystycznej – wymagania w stosunku do pracownika

• status funkcjonariusza Policji i pozytywny wynik selekcji do pododdziału kontrterrorystycznego,
• bardzo wysoka sprawność fizyczna i odporność psychiczna,
• ukończone szkolenia specjalistyczne z taktyki działań kontrterrorystycznych, strzelań i technik linowych,
• umiejętność posługiwania się bronią krótką i długą oraz środkami przymusu bezpośredniego,
• umiejętności specjalistyczne zależne od funkcji – np. snajper, minerski-pirotechnik, medyk taktyczny, nurek,
• dyspozycyjność całodobowa.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

• antyterrorysta,
• kontrterrorysta Policji,
• operator pododdziału kontrterrorystycznego,
• funkcjonariusz BOA,
• policjant SPKP.

Badania

• badania lekarskie i psychologiczne w postępowaniu kwalifikacyjnym do służby w Policji,
• orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby przez komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
• okresowe profilaktyczne badania lekarskie funkcjonariuszy,
• kontrolne badania lekarskie po długotrwałej niezdolności do służby,
• badania lekarskie i psychologiczne w procesie selekcji do pododdziału kontrterrorystycznego,
• badania do pracy na wysokości oraz specjalistyczne badania – np. nurkowe lub do skoków spadochronowych – zgodnie z zadaniami i przepisami wewnętrznymi.

Szkolenia bhp i inne

• szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
• szkolenie okresowe bhp – w terminach określonych w przepisach wewnętrznych Policji,
• szkolenia specjalistyczne z taktyki działań kontrterrorystycznych i regularne treningi,
• szkolenia strzeleckie z broni krótkiej i długiej, w tym w warunkach ograniczonej widoczności,
• szkolenia z technik linowych, desantu ze śmigłowców i pracy na wysokości,
• szkolenie z użycia materiałów wybuchowych i środków pirotechnicznych – dla uprawnionych funkcjonariuszy,
• kurs kwalifikowanej pierwszej pomocy i medycyny pola walki.

Środowisko pracy

Policjant pełni służbę w gotowości do natychmiastowego wyjazdu, a gdy nie ma działań, trenuje na strzelnicach, w obiektach szkoleniowych, na ściankach i wieżach linowych, w akwenach i na lądowiskach śmigłowców. Działania odbywają się o dowolnej porze, w budynkach mieszkalnych, obiektach przemysłowych, pojazdach i terenie otwartym, w pełnym oporządzeniu ważącym kilkanaście kilogramów. Funkcjonariusz styka się z ogniem z broni palnej, eksplozjami ładunków do otwierania drzwi i granatami hukowo-błyskowymi, gazami łzawiącymi oraz silnie agresywnymi przestępcami. Służba obciąża stawy i kręgosłup oraz psychikę. Na stanowisku wykorzystuje się:

• broń krótka i długa, w tym karabinki i karabiny wyborowe;
• hełmy balistyczne, kamizelki i tarcze kuloodporne;
• granaty hukowo-błyskowe, ładunki do otwierania przejść i taran;
• liny, uprzęże i sprzęt do desantu ze śmigłowca;
• pojazdy opancerzone i specjalne;
• noktowizory, radiotelefony i drony rozpoznawcze.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

• postrzelenie i rany od odłamków w czasie działań,
• obrażenia od wybuchu ładunków, granatów i materiałów wybuchowych,
• hałas impulsowy wystrzałów i eksplozji,
• upadek z wysokości przy desantach, technikach linowych i szturmach,
• urazy narządu ruchu, przeciążenia stawów i kręgosłupa w pełnym oporządzeniu,
• wypadek pojazdu lub śmigłowca w czasie przemieszczania,
• utonięcie przy działaniach na wodzie i pod wodą,
• przegrzanie w oporządzeniu lub wychłodzenie przy długotrwałym oczekiwaniu.

Czynniki chemiczne:

• gazy łzawiące – chloroacetofenon, ortochlorobenzylidenomalononitryl (CS) i OC,
• pył ołowiu i gazy powstające przy strzelaniu,
• produkty spalania materiałów wybuchowych i dymy z granatów.

Czynniki biologiczne:

• krew i wydzieliny osób rannych i zatrzymanych.

Czynniki psychofizyczne:

• stres bojowy i ryzyko zespołu stresu pourazowego,
• konieczność użycia broni wobec człowieka i jej konsekwencje prawne,
• gotowość całodobowa, praca w porze nocnej i nagłe wyjazdy,
• ciężki wysiłek fizyczny w czasie działań i treningów,
• rozłąka z rodziną i obciążenie bliskich ryzykiem służby.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku policjanta służby kontrterrorystycznej.

Środki ochrony indywidualnej

• hełm balistyczny, kamizelka kuloodporna z wkładami i tarcza – postrzelenie, wybuch;
• aktywne ochronniki słuchu i okulary balistyczne – hałas impulsowy, wybuch;
• maska przeciwgazowa z pochłaniaczem – gazy łzawiące, produkty wybuchu;
• uprząż, liny i przyrządy zjazdowe z certyfikatem – upadek z wysokości;
• ochraniacze kolan i łokci, obuwie taktyczne stabilizujące staw skokowy – urazy narządu ruchu;
• kamizelka asekuracyjna lub sprzęt nurkowy przy działaniach na wodzie – utonięcie;
• rękawice taktyczne i nitrylowe w apteczce osobistej – krew i materiał biologiczny;
• odzież termoaktywna dostosowana do warunków – mikroklimat.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

• pojazdy opancerzone i osłony balistyczne – postrzelenie, wypadek pojazdu;
• strzelnice z wentylacją i kulochwytami – ołów i spaliny prochowe, hałas impulsowy;
• wydzielone strefy bezpieczeństwa przy użyciu materiałów wybuchowych – wybuch, produkty wybuchu;
• certyfikowane punkty kotwiczenia na wieżach treningowych – upadek z wysokości;
• zaplecze odnowy biologicznej i sala treningowa – urazy narządu ruchu, wysiłek fizyczny;
• medyk taktyczny w składzie zespołu – krew i materiał biologiczny, postrzelenie.

Środki organizacyjne

• planowanie działań z analizą ryzyka i rozpoznaniem obiektu – postrzelenie, wybuch, stres bojowy;
• regularne treningi według programów i nadzór instruktorów – upadek z wysokości, urazy narządu ruchu, utonięcie;
• debriefing, pomoc psychologiczna i wsparcie prawne po użyciu broni – stres bojowy, użycie broni;
• system dyżurów z czasem na regenerację – gotowość całodobowa, wysiłek fizyczny;
• programy wsparcia dla rodzin funkcjonariuszy – rozłąka z rodziną;
• zasady higieny po strzelaniach i kontrola stężenia ołowiu – ołów i spaliny prochowe;
• nawadnianie i rotacja przy długotrwałych działaniach – mikroklimat;
• procedury lotnicze i ćwiczenia z załogami śmigłowców – wypadek pojazdu;
• dekontaminacja po użyciu środków chemicznych – gazy łzawiące.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla policjanta służby kontrterrorystycznej.

• czynniki fizyczne – hałas impulsowy, praca w mikroklimacie gorącym i zimnym, ciężki wysiłek fizyczny;
• czynniki chemiczne – ołów i jego związki, gazy łzawiące (CS, OC), produkty spalania materiałów wybuchowych;
• czynniki biologiczne – krew i materiał biologiczny (wirusy HBV, HCV, HIV);
• inne czynniki, w tym niebezpieczne – posługiwanie się bronią palną i materiałami wybuchowymi, praca na wysokości powyżej 3 m, techniki linowe i desant ze śmigłowca, praca w wodzie – jeżeli dotyczy, praca w porze nocnej, bardzo duże obciążenie psychiczne.

Podobne stanowiska

• policjant,
• pirotechnik,
• funkcjonariusz służby ochrony państwa,
• ratownik medyczny,
• skoczek spadochronowy.

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).