Stanowiska pracy

W serwisie znajdziesz już 1890 stanowisk pracy z opisem zagrożeń i ryzyk zawodowych. Najszybciej trafisz na swoje przez wyszukiwarkę u góry strony, a poniżej jest pełna lista alfabetyczna.

A – B110
C – F182
G – J196
K243
L – M260
N – O320
P249
R – S189
Ś – Z141
Bezpłatny generator karty szkolenia wstępnego BHPWypełnij formularz i pobierz gotowy PDF zgodny ze wzorem z rozporządzenia – od razu, bez rejestracji. Wersje PL, EN i UA.Otwórz generator na cedego.pl →
Potrzebujesz oceny ryzyka dla całej firmy?Opracuje ją specjalista BHP z CEDEGO – zdalnie lub z wizją lokalną, z konsultacją online w Microsoft Teams. Bezpłatna wycena w 1 dzień roboczy.Zamów ocenę dla firmy →
bhp ryzyko zawodowe ekolog

Ekolog

Ekolog – kod 213302 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Ekolog bada zespoły organizmów i ich siedliska – prowadzi inwentaryzacje przyrodnicze, monitoring ptaków, nietoperzy, płazów i roślin, ocenia wpływ inwestycji na środowisko, przygotowuje ekspertyzy, plany zadań ochronnych i wnioski o odstępstwa. Pracę terenową łączy z analizą danych i opracowaniem raportów.

Ekolog – wymagania w stosunku do pracownika

  • wykształcenie wyższe biologiczne, leśne lub z zakresu ochrony środowiska,
  • umiejętność rozpoznawania gatunków roślin, ptaków, nietoperzy i płazów oraz siedlisk przyrodniczych,
  • znajomość metodyk monitoringu przyrodniczego i zasad oceny oddziaływania na środowisko,
  • umiejętność pracy z odbiornikiem GNSS, detektorem ultradźwięków i oprogramowaniem GIS,
  • dobra sprawność fizyczna i brak przeciwwskazań do pracy w terenie oraz w porze nocnej,
  • prawo jazdy kategorii B i gotowość do długich wyjazdów terenowych.

Inne nazwy stanowiska

Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:

  • specjalista do spraw ochrony przyrody,
  • przyrodnik terenowy,
  • specjalista do spraw inwentaryzacji przyrodniczych,
  • ekspert przyrodniczy,
  • specjalista do spraw monitoringu przyrodniczego.

Badania

  • wstępne badania lekarskie przed rozpoczęciem pracy,
  • okresowe badania lekarskie w terminach wyznaczonych przez lekarza medycyny pracy,
  • kontrolne badania lekarskie po niezdolności do pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż 30 dni,
  • ocena zdolności do pracy w porze nocnej przy monitoringu nietoperzy i ptaków,
  • ocena zdolności do pracy na wysokości powyżej 3 m, jeżeli obejmuje kontrole gondoli turbin lub skrzynek.

Szkolenia bhp i inne

  • szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
  • szkolenie okresowe bhp – nie rzadziej niż co 5 lat,
  • instruktaż bezpiecznej pracy w terenie leśnym, nad wodą i na obszarach podmokłych,
  • szkolenie z profilaktyki chorób przenoszonych przez kleszcze i chorób odzwierzęcych,
  • szkolenie z zasad bezpiecznego kontaktu z nietoperzami i postępowania po pogryzieniu,
  • szkolenie z pracy na wysokości i w dostępie linowym, jeżeli obejmuje kontrole konstrukcji,
  • szkolenie z pierwszej pomocy.

Środowisko pracy

Ekolog pracuje w terenie w rytmie wyznaczonym przez biologię gatunków – liczenia ptaków o świcie, nasłuchy nietoperzy i płazów po zmroku, kontrole siedlisk w pełni sezonu wegetacyjnego. Przemieszcza się pieszo po lasach, torfowiskach, wałach, nieużytkach i poboczach dróg, brodzi w stawach i rowach, wchodzi na strychy, do piwnic, bunkrów i jaskiń, a przy projektach wiatrowych także na konstrukcje elektrowni. Noce w terenie oznaczają pracę w ciemności, w mokrej roślinności, w otoczeniu ruchu drogowego i zwierząt. Pozostałą część czasu zajmuje opracowanie danych w programach GIS, pisanie raportów oddziaływania i udział w spotkaniach z inwestorami oraz mieszkańcami, gdzie wnioski przyrodnika bywają kwestionowane. Sezon terenowy od marca do października jest intensywny i nieregularny. Na stanowisku wykorzystuje się:

  • lornetka, luneta obserwacyjna i aparat z teleobiektywem;
  • detektor ultradźwięków i rejestratory nasłuchów nietoperzy oraz ptaków;
  • odbiornik GNSS, mapy, tablet z aplikacją terenową i oprogramowanie GIS;
  • siatki, pułapki żywołowne, czerpaki hydrobiologiczne i wiadra do odłowu płazów;
  • wodery, kalosze, czołówka i odzież terenowa;
  • namiot, apteczka i zapas wody na całodzienne wyjazdy;
  • samochód terenowy do dojazdów po drogach gruntowych.

Identyfikacja zagrożeń

Czynniki fizyczne:

  • praca po zmroku w nieoświetlonym terenie i orientacja w ciemności,
  • potknięcie, upadek i skręcenie stawu na nierównym, zarośniętym lub grząskim gruncie,
  • zapadnięcie się w torfowisku, wpadnięcie do rowu, stawu lub kanału,
  • potrącenie przez pojazd przy obserwacjach z poboczy dróg i na wiaduktach,
  • upadek przy wchodzeniu na strychy, drabiny, wieże widokowe i konstrukcje elektrowni wiatrowych,
  • upał, promieniowanie ultrafioletowe, przemoczenie, wychłodzenie i burze w terenie otwartym,
  • skaleczenia przy stawianiu siatek, pułapek i przy pracy nożem lub sekatorem,
  • urazy w opuszczonych obiektach – bunkrach, piwnicach i fortyfikacjach z nieosłoniętymi otworami.

Czynniki chemiczne:

  • odczynniki do utrwalania prób – etanol, formaldehyd w roztworach terenowych,
  • pozostałości środków ochrony roślin na polach i w rowach melioracyjnych objętych monitoringiem,
  • repelenty i preparaty odstraszające owady stosowane długotrwale na skórę.

Czynniki biologiczne:

  • kleszcze oraz ryzyko boreliozy, kleszczowego zapalenia mózgu i anaplazmozy,
  • ryzyko wścieklizny przy odłowie i obrączkowaniu nietoperzy oraz kontakcie z dzikimi zwierzętami,
  • guano nietoperzy i ptaków oraz zarodniki grzybów, w tym Histoplasma i Aspergillus, na strychach i w jaskiniach,
  • leptospiry i inne czynniki chorobotwórcze w wodzie, mule i odchodach gryzoni.

Czynniki psychofizyczne:

  • nieregularny rytm pracy – świty, noce i weekendy w sezonie terenowym,
  • praca w pojedynkę w terenie bez zasięgu telefonu i bez szybkiej pomocy,
  • presja inwestorów i mieszkańców kwestionujących wnioski ekspertyzy,
  • dźwiganie sprzętu, siatek i prób na długich dojściach pieszych,
  • praca przy monitorze ekranowym przy analizie danych i pisaniu raportów.

Środki ochronne

Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku ekologa.

Środki ochrony indywidualnej

  • obuwie terenowe z usztywnioną cholewką, wodery i kalosze – potkniecie i upadek, zapadniecie i utoniecie;
  • odzież z długim rękawem, nakrycie głowy, repelenty i odzież przeciwdeszczowa – kleszcze, warunki atmosferyczne, repelenty;
  • rękawice odporne na przekłucia przy odłowie nietoperzy i drobnych ssaków – wscieklizna, urazy sprzetem;
  • półmaska filtrująca FFP3 na strychach, w jaskiniach i piwnicach z guanem – guano i grzyby;
  • kamizelka ostrzegawcza i czołówka z zapasowym źródłem światła – ruch drogowy, praca nocna w terenie;
  • kamizelka ratunkowa przy pracy z łodzi i przy brodzeniu w głębszej wodzie – zapadniecie i utoniecie, woda i odchody;
  • szelki bezpieczeństwa i hełm przy wejściach na konstrukcje oraz do obiektów opuszczonych – upadek z wysokosci, obiekty opuszczone;
  • rękawice i gogle przy utrwalaniu prób – srodki konserwujace.

Środki ochrony zbiorowej i techniczne

  • wyznaczone bezpieczne punkty obserwacyjne poza jezdnią i poboczem drogi szybkiego ruchu – ruch drogowy;
  • oświetlenie przenośne i oznakowanie stanowiska nocnego – praca nocna w terenie;
  • urządzenie łączności satelitarnej lub krótkofalówka oraz lokalizator na wyjazdy w terenie bez zasięgu – praca w pojedynke, zapadniecie i utoniecie;
  • stosowanie rejestratorów automatycznych zamiast nocnych nasłuchów prowadzonych osobiście – praca nocna w terenie, nieregularny rytm pracy;
  • dostęp do gondoli i konstrukcji wyłącznie w asyście służb utrzymania obiektu i z zabezpieczeniem stałym – upadek z wysokosci;
  • plecaki i wózki terenowe oraz podział sprzętu między członków zespołu – dzwiganie sprzetu;
  • ergonomiczne stanowisko komputerowe z dwoma monitorami do analizy danych – praca przy monitorze.

Środki organizacyjne

  • zasada pracy w parach przy nocnych i wodnych pracach terenowych oraz meldowanie planu wyjazdu – praca w pojedynke, praca nocna w terenie;
  • szczepienie przeciw wściekliźnie i tężcowi dla osób kontaktujących się z nietoperzami i dzikimi zwierzętami – wscieklizna, kleszcze;
  • procedura postępowania po ukąszeniu kleszcza i po pogryzieniu przez zwierzę – kleszcze, wscieklizna;
  • rozpoznanie obiektu przed wejściem na strych, do piwnicy i do fortyfikacji oraz zakaz wejść samodzielnych – obiekty opuszczone, guano i grzyby;
  • harmonogram sezonu terenowego z dniami wolnymi po pracach nocnych – nieregularny rytm pracy, praca przy monitorze;
  • standardy metodyczne i recenzja ekspertyz oraz jednolite zasady kontaktu z inwestorem – konflikt z inwestorem;
  • odwoływanie prac terenowych przy burzy, wysokim stanie wód i upale – warunki atmosferyczne, zapadniecie i utoniecie;
  • karty charakterystyki odczynników i ograniczenie ilości utrwalaczy zabieranych w teren – srodki konserwujace, pozostalosci pestycydow.

Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie

Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla ekologa.

  • czynniki fizyczne – praca na otwartej przestrzeni w zmiennych warunkach atmosferycznych, promieniowanie ultrafioletowe, wychłodzenie, praca w porze nocnej;
  • czynniki chemiczne – etanol i formaldehyd do utrwalania prób, pozostałości środków ochrony roślin, długotrwale stosowane repelenty;
  • czynniki biologiczne – kleszcze (borelioza, kleszczowe zapalenie mózgu), wirus wścieklizny, zarodniki grzybów w guanie (Histoplasma, Aspergillus), leptospiry;
  • inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca w porze nocnej, praca nad wodą i na terenach podmokłych, praca na wysokości powyżej 3 m przy kontrolach konstrukcji, praca w pojedynkę w terenie, dźwiganie sprzętu, kierowanie samochodem służbowym, praca przy monitorze ekranowym.

Podobne stanowiska

Podstawa prawna

Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).

Ostatnia aktualizacja: 29 października 2026

FAQ