Inżynier elektroenergetyk – kod 215101 w klasyfikacji zawodów i specjalności (KZiS 2025). Inżynier elektroenergetyk projektuje, nadzoruje i eksploatuje sieci, stacje i urządzenia służące do wytwarzania, przesyłu i rozdziału energii elektrycznej – od linii średniego i wysokiego napięcia, przez rozdzielnie i transformatory, po instalacje odnawialnych źródeł energii. Przygotowuje dokumentację, uzgadnia przyłączenia, wydaje polecenia na prace w sieci, prowadzi odbiory, pomiary i analizy awarii, a część czasu spędza w terenie na stacjach i placach budowy.
Inżynier elektroenergetyk – wymagania w stosunku do pracownika
- wykształcenie wyższe techniczne na kierunku elektrotechnika lub energetyka,
- świadectwo kwalifikacyjne URE/SEP grupy G1 w zakresie dozoru (D), a przy wykonywaniu czynności – także eksploatacji (E), dla odpowiednich zakresów napięć,
- uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych – przy pełnieniu samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie,
- znajomość norm PN-EN 50110-1, PN-HD 60364 oraz instrukcji organizacji bezpiecznej pracy przy urządzeniach elektroenergetycznych,
- umiejętność obsługi programów do obliczeń sieciowych i projektowania (np. CAD, PowerFactory),
- prawo jazdy kat. B i gotowość do wyjazdów na obiekty,
- brak przeciwwskazań do pracy na wysokości i przy urządzeniach pod napięciem.
Inne nazwy stanowiska
Opis zagrożeń i ryzyk zawodowych na tej stronie obejmuje również stanowiska nazywane w dokumentacji zakładowej i ogłoszeniach o pracę:
- inżynier sieci elektroenergetycznych,
- projektant sieci elektroenergetycznych,
- inżynier ds. przyłączeń,
- inżynier eksploatacji sieci dystrybucyjnej,
- specjalista ds. stacji elektroenergetycznych.
Badania
- wstępne badania lekarskie przed rozpoczęciem pracy,
- okresowe badania lekarskie w terminach wyznaczonych przez lekarza medycyny pracy,
- kontrolne badania lekarskie po niezdolności do pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż 30 dni,
- badania do pracy na wysokości powyżej 3 m przy wizjach lokalnych na słupach i konstrukcjach stacji,
- ocena zdolności do kierowania pojazdem służbowym (kat. B) w ramach badań profilaktycznych,
- ocena widzenia barw i ostrości wzroku przy pracach przy urządzeniach elektroenergetycznych.
Szkolenia bhp i inne
- szkolenie wstępne bhp – instruktaż ogólny i instruktaż stanowiskowy,
- szkolenie okresowe bhp dla pracowników inżynieryjno-technicznych – nie rzadziej niż co 5 lat,
- szkolenie z instrukcji organizacji bezpiecznej pracy (IOBP) i zasad wydawania poleceń na pracę,
- szkolenie z udzielania pierwszej pomocy przy porażeniu prądem elektrycznym,
- szkolenie z pracy w polu elektromagnetycznym przy urządzeniach wysokiego napięcia,
- przedłużenie świadectwa kwalifikacyjnego URE/SEP co 5 lat,
- szkolenie z ochrony przeciwpożarowej i postępowania przy pożarze transformatora.
Środowisko pracy
Inżynier pracuje w biurze projektowym lub w dziale eksploatacji operatora sieci, elektrowni, elektrociepłowni albo dużego zakładu przemysłowego. Znaczną część dnia spędza przy komputerze nad projektami, analizami rozpływów mocy i dokumentacją przyłączeniową. Regularnie wyjeżdża na stacje GPZ, rozdzielnie średniego napięcia, linie napowietrzne i budowy farm fotowoltaicznych lub wiatrowych, gdzie prowadzi odbiory, oględziny i nadzoruje przełączenia. Na obiektach styka się z urządzeniami pod napięciem, polem elektromagnetycznym i pracą w każdej pogodzie. Przy awariach sieci bywa wzywany poza godzinami pracy. Na stanowisku wykorzystuje się:
- komputer z oprogramowaniem do obliczeń sieciowych i projektowania CAD;
- rozdzielnice średniego i wysokiego napięcia, transformatory i aparatura łączeniowa;
- mierniki rezystancji izolacji, impedancji pętli zwarcia i analizatory jakości energii;
- wskaźniki napięcia, uziemiacze przenośne i drążki izolacyjne;
- kamera termowizyjna do diagnostyki połączeń;
- samochód służbowy;
- system SCADA i dokumentacja ruchowa stacji.
Identyfikacja zagrożeń
Czynniki fizyczne:
- porażenie prądem elektrycznym przy urządzeniach pod napięciem lub z napięciem resztkowym,
- oparzenia łukiem elektrycznym przy zwarciu w rozdzielnicy,
- pole elektromagnetyczne 50 Hz w pobliżu linii i urządzeń wysokiego napięcia,
- upadek z wysokości przy oględzinach słupów, konstrukcji wsporczych i dachów z instalacjami PV,
- potknięcie i poślizgnięcie na terenie stacji, budów i w terenie nieutwardzonym,
- hałas od transformatorów, wentylatorów chłodzenia i agregatów,
- praca na otwartej przestrzeni w niskiej i wysokiej temperaturze, przy wietrze i opadach,
- wypadek drogowy podczas dojazdów na obiekty.
Czynniki chemiczne:
- heksafluorek siarki (SF6) i produkty jego rozkładu przy rozszczelnieniu rozdzielnic gazowych,
- olej transformatorowy i jego pary przy oględzinach i poborze próbek,
- dymy i gazy pożarowe przy awarii transformatora lub kabli.
Czynniki psychofizyczne:
- praca przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie,
- odpowiedzialność za bezpieczeństwo zespołów i ciągłość zasilania odbiorców,
- stres i presja czasu przy usuwaniu awarii sieci,
- praca w godzinach nadliczbowych i dyżury pod telefonem,
- długotrwała pozycja siedząca przy biurku i w samochodzie.
Środki ochronne
Poniżej przypisano środki ochronne do poszczególnych zagrożeń zidentyfikowanych na stanowisku inżyniera elektroenergetyka.
Środki ochrony indywidualnej
- rękawice i obuwie elektroizolacyjne, chodnik izolacyjny – porażenie prądem;
- odzież ochronna łukoodporna i osłona twarzy przy przełączeniach – łuk elektryczny, dymy pożarowe;
- hełm ochronny z paskiem podbródkowym i kamizelka ostrzegawcza – upadek na tym samym poziomie, upadek z wysokości;
- szelki bezpieczeństwa z linką i amortyzatorem – upadek z wysokości;
- ochronniki słuchu – hałas;
- odzież ochronna na warunki atmosferyczne – mikroklimat zewnętrzny;
- rękawice i okulary chemoodporne oraz półmaska z filtrem przy obsłudze SF6 i oleju – heksafluorek siarki, olej transformatorowy.
Środki ochrony zbiorowej i techniczne
- blokady łączeniowe, uziemienia i osłony części czynnych – porażenie prądem, łuk elektryczny;
- rozdzielnice odporne na łuk wewnętrzny – łuk elektryczny;
- wyznaczenie stref ochronnych pola elektromagnetycznego i oznakowanie – pole elektromagnetyczne;
- czujniki wycieku SF6 i wentylacja pomieszczeń rozdzielnic – heksafluorek siarki;
- misy olejowe i stałe urządzenia gaśnicze transformatorów – olej transformatorowy, dymy pożarowe;
- utwardzone i oświetlone ciągi komunikacyjne na stacjach – upadek na tym samym poziomie;
- ekrany akustyczne i obudowy transformatorów – hałas;
- ergonomiczne stanowisko komputerowe z regulowanym krzesłem i monitorem – praca przy monitorze, wymuszona pozycja siedząca.
Środki organizacyjne
- praca na polecenie zgodnie z IOBP, w co najmniej dwuosobowym zespole – porażenie prądem, łuk elektryczny, odpowiedzialność;
- pomiary pola elektromagnetycznego i ograniczenie czasu przebywania w strefie – pole elektromagnetyczne;
- planowanie dojazdów, zakaz rozmów telefonicznych podczas jazdy – wypadek drogowy;
- procedury awaryjne i ćwiczenia z likwidacji awarii – stres przy awariach, dymy pożarowe;
- grafik dyżurów z zapewnieniem odpoczynku dobowego – praca w godzinach nadliczbowych, stres przy awariach;
- przerwy w pracy przy monitorze i zmiana pozycji ciała – praca przy monitorze, wymuszona pozycja siedząca;
- ograniczanie prac terenowych w ekstremalnych warunkach pogodowych – mikroklimat zewnętrzny.
Czynniki szkodliwe i uciążliwe do skierowania na badania lekarskie
Poniższy wykaz ułatwia wypełnienie skierowania na badania profilaktyczne dla inżyniera elektroenergetyka.
- czynniki fizyczne – pole elektromagnetyczne 50 Hz, hałas, praca w warunkach zmiennego mikroklimatu na otwartej przestrzeni;
- czynniki chemiczne – heksafluorek siarki i produkty jego rozkładu, olej transformatorowy;
- czynniki biologiczne – brak;
- inne czynniki, w tym niebezpieczne – praca przy urządzeniach elektroenergetycznych pod napięciem, praca na wysokości powyżej 3 m, kierowanie pojazdem służbowym, praca przy monitorze ekranowym powyżej 4 godzin dziennie, stres i odpowiedzialność za bezpieczeństwo innych.
Podobne stanowiska
- inżynier elektryk,
- elektroenergetyk,
- elektromonter transformatorów,
- audytor energetyczny,
- pracownik elektrociepłowni.
Podstawa prawna
Klasyfikacja zawodów i specjalności została wprowadzona rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1534).